ะโกนว่า “เสี่ยวไป๋ รอข้าอยู่ข้างนอก!”
ร่างของมู่เฉียนซีหายลับไปจากเบื้องหน้าของกู้ไป๋อี แต่เขาในตอนนี้ยังไม่สามารถรวบรวมพลังลมปราณได้แม้แต่นิดเดียว จึงไม่อาจเข้าไปช่วยได้
ฟึ่บฟึ่บฟึ่บ!
นกสีดํายาวประมาณหนึ่งชุ่นแต่ละตัวพุ่งเข้าใส่มู่เฉียนซี
ตูม บึ้ม!
มู่เฉียนซีหมุนตัวอยู่ในนั้น แต่ความเร็วของเจ้าพวกนี้นั้นกลับรวดเร็วอย่างหาที่เปรียบมิได้
ร่างกายของมู่เฉียนซีราวกับใบหลิวก็มิปาน ภายใต้การโจมตีของนกกระจอกวิญญาณทมิฬที่ราวกับพายุฝนฟ้าคะนองที่ไม่รู้ว่าจบสิ้นเมื่อใด
“เร็ว! เร็ว! เร็ว!”
มู่เฉียนซีต้องรีบและเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วภายใต้การโจมตีที่ราวกับพายุฝนที่ตกหนัก
“เพลิงเผาสวรรค์!”
“สวรรค์พิโรธ!”
อู๋ตี้และเสี่ยวหงก็ไม่สามารถทนเห็นผู้เป็นนายของตนเองถูกซัดได้ ดังนั้นพวกเขาจึงเริ่มโจมตีโต้กลับ
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!
แม้ว่าความเร็วของนกกระจอกวิญญาณทมิฬจะรวดเร็วแต่ภายใต้การโจมตีที่ระเบิดออกมาของอู๋ตี้และเสี่ยวหง พวกมันก็แทบจะวอดวายไปทั้งกองทัพ!
แต่หลังจากกองทัพทั้งหมดล่มสลาย ก็ปรากฏออกมาอีกจํานวนมาก และยิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ
อู๋ตี้และเสี่ยวหงโมโหขึ้นมาแล้ว “มันยังไม่หมดอีก!”
“บ้าเอ๊ย! ยิ่งฆ่าก็ยิ่งมาก เป็นเช่นนี้คงได้ตายที่นี่กันหมดแน่ นายท่าน พวกเราควรใช้หอฉงโหลวบนเมฆาเพื่อออกไปจากที่นี่!” อู๋ตี้แนะนํา
“หินแห่งมิติหาได้ยาก ไม่สามารถฟุ่มเฟือยมากจนเกินไปได้ ตอนนี้สามารถทนได้ไหว ก็ทนไว้ก่อน!”
ตูม!
แกรก!
