ทุ่งรกร้างศิลาดำเป็นสถานที่ที่รกร้างที่สุดในทุ่งราบรกร้างแห่งนี้ แต่สถานที่ที่รกร้างเช่นนี้กลับมีสมุนไพรขั้นปฐพีชนิดหนึ่งอยู่
ดอกกล้วยไม้หงส์ดำ!
ถึงแม้ว่าสมุนไพรขั้นสวรรค์ของยาหยินหยางอนันต์จะยังหาไม่เจอ แต่สมุนไพรขั้นปฐพีที่ช่วยเสริมนั้นกลับหาเจอมาไม่น้อย และหากโชคดีหาดอกกล้วยไม้หงส์ดำเจอก็ยิ่งดี
เพียงแต่ว่า นางได้หายไปจากค่ายกลส่งระยะไกลเช่นนี้ พวกเขาต้องเป็นกังวลแทบบ้าแล้วแน่
วันต่อมา มู่เฉียนซีได้ไปหาเย่เฉิน
“เย่เฉิน ข้ามีเรื่องจะให้เจ้าช่วย?”
เย่เฉินกล่าว “แม่นางมู่เป็นถึงผู้มีพระคุณช่วยชีวิตข้าเอาไว้ มีเรื่องอันใดให้ช่วยก็บอกข้ามาได้เลย”
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าพอจะเข้าใจสถานการณ์ในทุ่งรกร้างอันกว้างใหญ่นั้นบ้างแล้ว เดิมทีที่ข้าเดินทางออกมาก็เพื่อที่จะฝึกฝนประสบการณ์ ความยุ่งเหยิง หวาดเสียว อันตราย เรื่องดีเรื่องร้ายมันก็อยู่ปะปนกันไปหมด ทุ่งรกร้างอันกว้างใหญ่นี้ถือเป็นการออกเดินทางฝึกฝนประสบการณ์ของข้า และมันก็เหมาะสมที่สุดแล้ว แต่ข้าไม่อยากให้สหายของข้าเป็นกังวล เพราะฉะนั้นเจ้าส่งคนไปแจ้งข่าวให้ข้าสักคนได้หรือไม่”
“ส่วนค่าตอบแทน ไม่ว่าจะเป็นหยกวิญญาณหรือจะเป็นเม็ดยาวิญญาณก็ได้ทั้งนั้น ไม่มีปัญหา!” มู่เฉียนซีกล่าว
เย่เฉินกล่าว “เจ้าเป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตข้า ช่วยเจ้าแค่นี้นับว่าเป็นเรื่องเล็กน้อย ตระกูลเย่ของข้าก็ไม่สามารถรับค่าตอบแทนไว้ได้หรอก แม่นางมู่เตรียมจดหมายให้พร้อมก
