หยียนเซี่ยฉีได้นำยาออกมาหนึ่งเม็ดแล้วป้อนมู่เฉียนซีเข้าไป
ร่างของมู่เฉียนซีที่สูญเสียพลังจิตไปจนหมดสิ้นกลับพลันรู้สึกได้ว่าในร่างกายนั้นมีพลังที่เพิ่มขึ้นมาและพลังจิตนั้นก็ค่อย ๆ ฟื้นฟูขึ้นมาอย่างช้า ๆ เหยียนเซี่ยฉีเฝ้าอยู่ที่ข้างกายของมู่เฉียนซีเพื่อรอให้นางตื่นขึ้นมา
เย่เฉินเองก็รู้สึกหมดอารมณ์เป็นอย่างมาก เดิมทีมันก็ไม่ง่ายเลยที่ทั้งสองจะหาเวลาได้อยู่ด้วยกันสองคน แต่กลับนึกไม่ถึงเลยว่าจะมีคนผู้หนึ่งโผล่ออกมากลางอากาศแล้วทำแผนการที่วางไว้แต่เดิมพังลง
หลังจากหลับไปอยู่ครึ่งวัน ในที่สุดตาทั้งสองข้างของมู่เฉียนซีก็ได้ลืมขึ้น
สองมือของนางนวดที่ขมับเบา ๆ เมื่อค่ายกลส่งระยะไกลเริ่มทำงาน มู่หรูเหยียนได้ปราฏตัวขึ้นแล้วให้คนทำลายมัน จากนั้นนางก็ได้พลัดหลงเข้าไปในห้วงแห่งกระแสของมิติ หลังจากที่สุ่ยจิงอิ๋งปกป้องนาง นางก็ได้เดินทางผ่านไปเป็นระยะทางที่ไกลแสนไกลจนกระทั่งนางสลบไป
ที่นี่คือที่ไหน?
“ตื่นแล้ว?” ยังไม่ทันรอให้มู่เฉียนซีได้สำรวจสถานการณ์รอบ ๆ ด้าน หญิงสาวที่น่ารักและเฉลียวฉลาดผู้หนึ่งได้ขยับเข้ามาอยู่ตรงหน้าของนาง
มู่เฉียนซีลุกขึ้นมานั่งแล้วจับตัวนางเอาไว้พร้อมถามขึ้น “เจ้าเป็นใคร? ที่นี่คือที่ไหน?”
“ปล่อยตัวฉีเอ๋อร์” มู่เฉียนซีที่เป็นคนแปลกหน้าได้พลันไปจับตัวคนที่อยู่ในใจของผู้อื่นเข้า นั่นจึงทำให้เย่เฉินร้อนรนขึ้นมา
มู่เฉียนซีเองก็พบว่าทั้งสองนั้นก็มิได้มีเจตนาร้าย นางเปิดปากกล่
