ายุ่งจะดีกว่า เป้าหมายของพวกเราคือพวกเขาทั้งสองคน”
“พวกเรา?” เหยียนเซี่ยฉีและเย่เฉินเบิกตากว้างโพรง
ฉีเอ๋อร์เป็นคนที่เป็นมิตรมาโดยตลอดและมิเคยไปล่วงเกินผู้ใด หรือว่าจะเป็นเพราะนาง?
เย่เฉินกล่าวขึ้น “แม่นาง เมื่อครู่นี้ฉีเอ๋อร์ได้ใช้ยาเม็ดระดับห้าที่มีติดตัวนางอยู่ช่วยเจ้า มิเช่นนั้นแล้วไม่รู้ว่าเจ้าจะต้องหลับใหลไปถึงเมื่อใด ตอนนี้ข้าขอร้องเจ้า ให้พาฉีเอ๋อร์หนีไปอย่างปลอดภัย!”
“เรื่องนี้ คุณหนูใหญ่เหยียนจะไปไม่ได้ มิเช่นนั้นแล้วชีวิตไอ้เด็กด้อยค่าเช่นเจ้ามันจะไปมีราคาเท่าไรกัน” หนึ่งในคนเหล่านั้นกล่าวออกมา
มู่เฉียนซีมองไปทางเย่เฉินแล้วกล่าว “พวกเจ้าช่วยข้าเอาไว้ พวกเจ้าสามารถยื่นเงื่อนไขกับข้าได้หนึ่งข้อเท่านั้น แต่ทว่าคำขอนี้มิใช่เป็นการขาดการคิดทบทวนไปหน่อยหรือ?”
เย่เฉินกล่าว “ข้ารู้ว่าการพาฉีเอ๋อร์ไปด้วยนั้นทำให้เจ้าตกอยู่ในอันตราย แต่นี่เป็นวิธีเดียวที่สามารถช่วยนางที่ข้าคิดออกในตอนนี้”
“ที่ข้าพูดเรื่องขาดการคิดทบทวนนั้นมิใช่ปัญหาที่ว่าเหนื่อยหรือไม่เหนื่อย แต่เป็น….” กระบี่มังกรเพลิงของมู่เฉียนซีชี้ไปทางคนเหล่านั้นพลางกล่าวออกมา
“ทำไมเจ้าถึงไม่ให้ข้าฆ่าพวกนั้นเลยเสีย หรือไม่ก็มีอะไรมากกว่านั้น….” อย่างไรเสีย มันก็จัดการได้ราบรื่นอยู่ดี
ชายชุดดำเหล่านั้นหัวเราะออกมา “ฮ่าฮ่าฮ่า! สาวน้อย เจ้าต้องการที่จะฆ่าพวกเรา?”
“พลังในการปัดป้องลูกศรเมื่อครู่นี้ไม่เลวเลย แต่ถ้าหากว่าข้ามิได้มอ
