ซี่ยฉีกล่าว “พี่ชายเย่ หรือไม่ก็พวกเรากลับกันไปไวกว่าเดิมหน่อยเถิด! นางเป็นแม่นางน้อยตัวคนเดียว อีกทั้งยังไม่รู้เส้นทางอีก ถ้าหากว่าไปพบเจออันตรายอะไรระหว่างทางเข้าจะทำเช่นไร?”
เย่เฉินกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ “แม่นางน้อยผู้นี้มิธรรมดา คนผู้หนึ่งสามารถตื่นขึ้นมาในที่ที่ไม่คุ้นเคยแต่กลับไม่ตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย ด้วยระยะเวลาแค่เพียงขยับกายก็ได้ปล่อยกลิ่นอายออกมา มันมิใช่อะไรที่กลุ่มกองกำลังธรรมดาทั่วไปจะสามารถเลี้ยงดูฝึกฝนออกมาได้ พวกเราอย่าไปยุ่งเสียจะดีกว่าเพื่อจะได้มิต้องเดือดร้อน!”
ซึบ!
ในตอนนี้เอง ก็พลันเกิดเสียงดังแหวกอากาศลอยมา!
มู่เฉียนซีที่เพิ่งเดินจากไปได้ไม่ไกลนักก็ได้พลันหมุนตัวย้อนกลับมา จากนั้นก็ได้ชักกระบี่มังกรเพลิงออกมา!
“มังกรเพลิงสังหาร!”
บึ้ม!
มังกรเพลิงสีแดงเข้มพุ่งออกไปและกลืนกินลูกศรที่ถูกยิงออกมา
สีหน้าของเย่เฉินมืดครึ้มลงอย่างทันใดและมายืนกันอยู่ที่ด้านหน้าของเหยียนเซี่ยฉี!
มู่เฉียนซีกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ออกมา สถานที่แห่งนี้มีวิสัยทัศน์ในการมองเห็นที่กว้างไกล พวกเจ้าคิดว่าทำตัวหลบ ๆ ซ่อน ๆ แล้วจะไม่มีใครสามารถพบพวกเจ้าเข้าได้หรือ?”
ฟึบ ฟึบ ฟึบ!
บุคคลในชุดสีดำจำนวนหลายคนปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าพวกเขา แต่ละคนมีกลิ่นอายที่น่าเกรงขาม พวกนั้นไม่อ่อนแอเลย!
พวกเขามองไปทางมู่เฉียนซีแล้วกล่าว “สาวน้อย เห็นแก่ว่าเจ้าเป็นผู้ที่ผ่านทางมาผู้หนึ่ง อย่างไรเสียอย่าเข้าม
