บนบาดแผลที่ถูกเขากัด และเลือดสีแดงก็ได้ย้อมกลีบดอกบัวสีฟ้านั้น
แสงสีฟ้าส่องแสงระยิบระยับขึ้น มู่เฉียนซีรับรู้ได้ว่ามีกลิ่นอายอันเย็นยะเยือกได้ไหลเข้าสู่หัวใจของนาง แสงสีฟ้านั้นได้ชำระล้างเลือดสีแดงออกหมดจด ทำให้บาดแผลของมู่เฉียนซีหายสนิท ส่วนร่างของเขากับมู่เฉียนซีก็รวมเป็นหนึ่งเดียวกัน
บนร่างของมู่เฉียนซีมีรอยประทับดอกบัวสีฟ้าสองกลีบแล้ว
ตอนนี้มู่เฉียนซีก็เหมือนจะรู้สึกได้ว่ากลีบดอกอีกกลีบนั้นได้ประสานกับดอกก่อนหน้านี้แล้ว
เดิมทีนางคิดว่าเมื่อหาเจอ ระหว่างพวกนางมีพันธสัญญาอยู่ ก็จะสามารถประสานกันได้เลย
นึกไม่ถึงว่าจำเป็นต้องมีขั้นตอนเช่นนี้อีก!
จิ่วเยี่ยก้มมองดูสัญลักษณ์กลีบดอกสองกลีบนั้นและกล่าวว่า “รอให้กลีบดอกทั้งเก้าส่วนของสุ่ยจิงอิ๋งได้รวมเข้ากับร่างของซี กลายเป็นดอกบัวหงษ์เก้ากลีบที่แท้จริง เมื่อถึงตอนนั้นไม่ว่าใครบนโลกใบนี้ก็ไม่อาจทำร้ายซีได้แล้ว!”
คำพูดของเขาหยุดชะงักตรงนี้ครู่หนึ่ง
ดวงตาสีฟ้าอันเย็นยะเยือกคู่นั้นพลันเปลี่ยนเป็นลึกซึ้งขึ้น “แม้กระทั่งข้า ก็ไม่อาจทำร้ายซีได้!”
มู่เฉียนซีกล่าว “ถึงแม้ยังหาไม่ครบ ข้าก็เชื่อว่าเจ้าไม่ทำร้ายข้าแน่นอน ถึงแม้คำสาปนั้นจะทำให้เจ้าไม่อาจยับยั้งได้ แต่พวกเราก็กำลังตามหาคัมภีร์หมื่นคำสาปอยู่ไม่ใช่เหรอ”
“เจ้าจะต้องหาย ผู้ที่ทำคำสาปใส่เจ้าผู้นั้น ไม่มีวันที่จะอภัยให้ได้เด็ดขาด!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว
จิ่วเยี่ยกอดมู่เฉียนซีและก