้ที่สามารถฉีกมิติได้ ไม่มีทางที่จะพบการซ่อมแซมอื่นได้… เอ่อ…”
เมื่อปรมาจารย์เฉียกำลังกล่าว ก็เห็นร่างสีดําที่อยู่ตรงหน้าเขานั้นฉีกกระชากมิติออกไป
เขามองไปที่มู่เฉียนซีและกล่าวว่า “ซี รอข้ากลับมา!”
จิ่วเยี่ยฉีกอากาศและกลับไปยังแดนนรกอีกครั้ง ครั้งก่อนพาจอมค่ายกลผู้หนึ่งกลับมา เกรงว่าครั้งนี้คงพาจอมภูตธาตุมิติมาด้วย
ปรมาจารย์เฉียและเจ้าสํานักเฝินต่างตกตะลึง “คนเช่นนี้… ทําไมถึงมาปรากฏตัวอยู่ทางแดนใต้ได้! ไม่สิ ทําไมถึงมาปรากฏตัวในโลกสี่ทิศได้?”
ความสามารถระดับจิ่วเยี่ยนี้ ไม่ใช่ของโลกสี่ทิศเลย!
คนเช่นนี้กลับยืนอยู่ข้างหอหมอปีศาจ นับแต่นี้ไป จะมีผู้ใดกล้าแตะต้องหอหมอปีศาจได้อีก
ราวกับเวลาเพียงไม่ถึงเสี้ยวชั่วยาม มิติโดยรอบเกิดความโกลาหล เงาร่างสีดําร่างหนึ่งถูกจิ่วเยี่ยโยนออกไปราวกับลูกบอล
ปัง!
เงาดํานั้นกลับนอนอยู่บนพื้น ไม่ขยับเขยื้อน
จิ่วเยี่ยกลับมาหามู่เฉียนซีและกล่าวว่า “ซี ข้าพาคนที่เจ้าต้องการมาด้วย!”
มู่เฉียนซีมองไปที่ชายที่นอนอยู่บนพื้นราวกับหมูที่ตายแล้ว “เจ้าหมอนี่… สามารถซ่อมแซมค่ายกลส่งระยะไกลของแดนใต้ได้หรือ?”
“เขาคือคุกโลหิต จอมภูตธาตุมิติที่แข็งแกร่งที่สุด” เจิ่วเยี่ยตอบอย่างทุ้มต่ำ
“แต่…”
มู่เฉียนซีมองไปที่คนผู้นั้นที่ไม่ขยับเขยื้อน มีลมหายใจมีหัวใจเต้นแรงยังไม่ตายแต่ดูเหมือนว่าจะหลับสนิทเหมือนตาย!
นอกจากนี้ยังสามารถนอนหลับได้ในขณะถูกโยนลงมาจากฟากฟ้า คนผู้นี้ดูจะแปลก
