ซวนหยวนหลี่เทียนกล่าวด้วยเสียงแหบแห้ง “ข้าไม่พูดหรอก!”
“ดูเหมือนว่าเจ้าจะรักใคร่กันเสียจริง!” มู่หรูเหยียนกล่าวเสียดสี
“อย่างไรก็ตามซีเอ๋อร์มิได้สนใจข้า เจ้าจะฆ่าข้าก็เชิญตามสบาย!”
สีหน้าของมู่หรูเหยียนหม่นคล้ำลงไปเรื่อย ๆ “ข้าไม่เชื่อว่าทั้งทวีปเซี่ยโจวนี้จะไม่มีใครรู้ว่ามู่เฉียนซีอยู่ที่ใด!”
วิธีการของมู่หรูเหยียนนั้นโหดเหี้ยมยิ่งนัก ในที่สุดนางก็ได้ข่าวคราวเกี่ยวกับมู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีได้ออกไปจากทวีปเซี่ยโจวตั้งนานแล้ว มู่อวู่ซวงเองก็เช่นกัน
มู่หรูเหยียนระเบิดความโกรธเกรี้ยวออกมา “หรือว่าข้ามาตามหามู่เฉียนซีที่ทวีปเซี่ยโจวเพื่อล้างแค้นนั้น จะเป็นการมาเปล่าหรือ?”
ชายชราผู้หนึ่งในนั้นกล่าว “ท่านธิดาศักดิ์สิทธิ์ ในเมื่อคู่แค้นของท่านไม่อยู่ เช่นนั้นพวกเรารีบกลับไปก่อน! พลังวิญญาณในที่แห่งนี้ช่างแห้งแล้งนัก ข้านั้นอยู่ต่อไปไม่ได้จริง ๆ”
“การมายังทวีปเซี่ยโจวในครั้งนี้จะมาเปล่ามิได้ ในเมื่อมู่เฉียนซีไม่อยู่ เช่นนั้นก็ต้องทำลายสิ่งที่นางให้ความสำคัญ”
รอจนเมื่อตอนที่นางต้องการจะทำลายสิ่งเหล่านั้น คนที่ควรจะจากไปก็ได้จากไปแล้ว จวนตระกูลมู่อีกทั้งหอหมอปีศาจ ทั้งหมดได้ถูกโยกย้ายไปอยู่ในสถานที่ที่นางไม่รู้แล้วทั้งสิ้น
ถึงแม้ว่าพวกเขาจะแข็งแกร่ง แต่พวกเขาก็มีจำนวนคนเพียงไม่กี่คนเท่านั้น หากต้องการที่จะซ่อนตัวอยู่ในทวีปเซี่ยโจวโดยที่มิให้พวกนางค้นหาได้พบมันก็มิใช่เรื่องยาก
“เจ้า….” ดวงตาทั้
