งสองข้างของมู่หรูเหยียนมองไปทางซวนหยวนหลี่เทียนราวกับว่ามันจะพ่นไฟออกมาได้ “เป็นเจ้าที่ทำเช่นนี้ ข้าจะฆ่าเจ้าเสีย! จะฆ่าเจ้าเสีย!”
ปัก ปัก ปัก!
ซวนหยวนหลี่เทียนที่บาดเจ็บหนักยิ่งเจ็บหนักมากขึ้นไปกว่าเดิมอีก
ซวนหยวนหลี่เทียนกล่าว “ซีเอ๋อร์นั้นเห็นแก่หน้าของเสด็จพี่สามจึงมิได้ฆ่าข้า หากเจ้าต้องการจะฆ่าข้า เกรงว่านางคงจะยินดีเป็นอย่างยิ่งนัก!”
เสด็จพี่สามเองก็ออกไปฝึกฝนที่ด้านนอก และมอบเรื่องทั้งหมดนี้ให้เขาแบกรับเอาไว้
มู่หรูเหยียนมิได้ลงมือสังหาร “ซวนหยวนหลี่เทียน เจ้านี่ดีนักนะ! เจ้าคิดว่าให้คนพวกนั้นหนีไปแล้วข้าจะไม่สามารถล้างแค้นได้แล้วหรือยังไง? ข้าจะต้องหาทางล้างแค้นมู่เฉียนซีได้แน่”
“ข้าจะต้องสืบจนรู้ให้ได้ว่าสิ่งที่มู่เฉียนซีให้ความสำคัญมากที่สุดในทวีปเซี่ยวโจวคืออะไร?”
ข่าวบางข่าวในที่สุดก็เริ่มเปิดเผยออกมา
มู่หรูเยียนหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “ฮ่าฮ่าฮ่า! องค์รัชทายาทเซี่ย คนที่มู่เฉียนซีสนใจมากที่สุดคือองค์รัชทายาทเซี่ย การทำลายเขาเสียเกรงว่ามันจะทำให้นางรู้สึกพังทลายเสียยิ่งกว่าการทำลายตระกูลมู่และหอหมอปีศาจเสียอีก!”
“องค์รัชทายาทเซี่ยได้ถูกผนึกเอาไว้ในทุ่งน้ำแข็ง ไม่รู้ว่าเมื่อมู่เฉียนซีกลับมาเมื่อเห็นร่างของคนผู้นั้นแยกเป็นสี่ทิศสี่ทางแล้วจะเป็นเช่นไร? หากนางยังหวังจะให้องค์ชายเซี่ยฟื้นคืนชีพขึ้นมา นั่นก็เป็นได้เพียงแค่ฝันกลางวัน!”
หลักจากที่ทราบข่าวนี้ มู่หรูอวิ๋นก็วางแผนที่
