าบนหอฉงโหลวบนเมฆา มู่เฉียนซีกลับนั่งอยู่อย่างไม่เป็นสุข
“ซี!” แม้แต่จิ่วเยี่ยเองก็ยังรู้สึกได้ถึงความผิดปกติ เขาจูบลงไปที่แก้มของนาง จากนั้นน้ำเสียงก็เปลี่ยนเป็นอ่อนโยนขึ้นมา
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ “จิ่วเยี่ย….ข้ารู้สึกว่าเกิดเรื่องขึ้นแล้ว”
ครั้งก่อนหน้าที่จิตใจไม่สงบก็เป็นตอนที่ท่านอาเล็กถูกจับตัวไปแล้วเกิดอันตราย แต่ครั้งนี้มันเป็นเพราะเหตุใด?
จะเป็นอาเล็กหรือว่าอารอง?
หอฉงโหลวบนเมฆาถามขึ้น “นายท่าน เราได้มาถึงเขตแดนของทวีปเซี่ยโจวแล้ว ขอถามนายท่าน ต้องการจะปรากฏตัวขึ้นที่ใด?”
มู่เฉียนซีกล่าว “ปรากฏตัวขึ้นที่ทุ่งน้ำแข็งแล้วกัน! ที่ทุ่งน้ำแข็งมีผู้คนเบาบาง เจ้าปรากฏตัวขึ้นก็จะไม่ดึงดูดให้ผู้คนสัมผัสได้ อีกทั้งที่ทุ่งน้ำแข็ง….”
สวะเซี่ย!
มู่เฉียนซีเบิกตากว้างแล้วกล่าว “เร็วเข้า จะต้องไปถึงทุ่งน้ำแข็งให้ไว!”
“ขอรับ!”
ก็ว่ายังจะมีอะไรที่ทำให้นางไม่สงบสุขนอกจากอาเล็กและอารอง ก็ยังมีผู้ที่นอนนิทรายาวนานอยู่ที่ทุ่งน้ำแข็งผู้นั้น
เขาเปราะบางมากเสียจนไม่สามารถรับอันตรายได้เลยแม้แต่นิดเดียว
ทันทีที่ร่างกายถูกทำลาย ถึงต่อให้หาสมุนไพรชั้นดีจนครบแล้วนำมาสกัดยาหยินหยางอนันต์ ยาหยินหยางอนันต์ที่สกัดออกมานั้นก็มิอาจจะช่วยอะไรได้อีกแล้ว
