น
อาจารย์ใหญ่ซวนเองก็สงสัยเช่นกัน “หอฉงโหลวบนเมฆาปรากฏตัวที่สำนักศึกษาซวนเสียของพวกเรา ทั้งครั้งก่อนหน้าและครั้งนี้เป็นระยะเวลาที่ห่างกันไม่ถึงครึ่งเดือน แต่กลับปรากฏขึ้นมาถึงสองครั้ง นี่มันเป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน”
……
มู่หรูเหยียนใช้ความเร็วที่ไวที่สุดเดินทางมาถึงทุ่งน้ำแข็ง และหาสุสานของจักรพรรดิปิงเสว่หลิงตี้จนพบ
งูหลามหิมะที่เฝ้าสุสานพบว่ามีคนบุกเข้ามามันเลยโจมตีอย่างโหดเหี้ยม!
“ก็แค่พวกมดปลวกเท่านั้น กลับกล้าที่จะมาขวางทางข้า!” มู่หรูเหยียนได้สะบัดผ้าไหมสีขาวออกมา และระเบิดมันพุ่งไปทางงูหลามหิมะสองตัวนั้น!
ตูม!
ร่างของพวกมันกระแทกเข้ากับกำแพงน้ำแข็ง จากนั้นพวกนางก็ได้เข้าไปในสุสาน
อาวุธลับภายในนั้นไม่สามารถสร้างความคุกคามให้แก่พวกนางได้แต่อย่างใด ไม่นานนักก็ได้เดินทางเข้าไปถึงส่วนใจกลาง
มู่หรูเหยียนมองเห็นบุรุษผู้หนึ่งที่ถูกผนึกไว้ด้วยน้ำแข็ง ใบหน้าที่ดูมีเสน่ห์เหมือนดั่งจิ้งจอกหิมะเป็นใบหน้าที่งดงามยิ่งนัก
มู่หรูเหยียนมองไปยังร่างกายของเชียนอ้าวเซี่ยแล้วกล่าว “ด้วยรูปลักษณ์เช่นนี้ มิแปลกที่มู่เฉียนซีจะให้ความสำคัญแก่เจ้าถึงขั้นนี้! ข้ามิเพียงแต่จะทำให้ร่างของเจ้านั้นแยกออกจากกันเป็นสี่ห้าส่วน ข้ายังจะทำลายโฉมหน้าของเจ้าอีกด้วย”
.…..
พื้นที่ภายในหอฉงโหลวบนเมฆานั้นใหญ่ยิ่งนัก ถึงแม้ว่ามันจะกำลังเดินทางทะลุผ่านไปในมิติ มู่เฉียนซีก็ไม่รู้สึกเบื่อหน่าย
แต่ทว่าตั้งแต่ขึ้นม
