ม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า เจ้าได้เป็นหัวหน้านักพิษของหอหมอปีศาจของข้าแล้ว รีบตามมาเอารางวัลกับข้าเถอะ!”
ถึงแม้ว่าซูเซิงจะไม่พอใจเป็นอย่างมาก แต่เพราะรอคอยรางวัลที่ท่านอาจารย์ของตนเองมอบให้ ดังนั้นจึงได้ตามมู่เฉียนซีไป
โม่จิ่นและจวินโม่ซีที่อยากรู้อยากเห็นก็ได้ตามไปด้วย เมื่อไปถึงที่ที่เงียบสงบมู่เฉียนซีก็ได้กล่าวขึ้นว่า “นี่เป็นรางวัลที่อาจารย์ของเจ้ามอบให้”
ซูเซิงเห็นมู่เฉียนซีเอาหม้อยาโบราณสีดำสนิทออกมา บนหม้อยาแกะสลักสัญลักษณ์ไปด้วยบุปผาพิษและสมุนไพรพิษมากมาย
กลิ่นอายโบราณและการกดขี่ข่มเหงที่แผ่ซ่านออกมานั้นแสดงให้เห็นว่าหม้อยาใบนี้ไม่ใช่หม้อยาธรรมดา
“สามอสูร พรสวรรค์ของเขาเจ้าก็ได้เห็นแล้ว ต่อไปเจ้าอยู่กับเขาเป็นเช่นไร?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
สามอสูรกล่าว “เด็กผู้นี้เป็นอัจฉริยะที่น่าฝึกฝนให้ยิ่งนัก ในเมื่อเป็นคำขอของท่านผู้ยิ่งใหญ่ เช่นนั้นข้าก็ไม่ปฏิเสธแน่นอน”
“หม้อยานี้ นึกไม่ถึงว่าจะพูดได้ด้วย นี่คือมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์ มันคือมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์!” ซูเซิงตกตะลึงขึ้น
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าว “อืม มันคือมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์”
“ไม่สิ เจ้าบอกข้าว่านี่เป็นรางวัลที่ท่านอาจารย์ของข้ามอบให้ข้าไม่ใช่เหรอ แล้วเหตุใดมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นี้ถึงได้เชื่อฟังคำพูดของเจ้าล่ะ?” ซูเซิงรู้สึกฉงนสงสัย
มู่เฉียนซีหรี่ตายิ้ม และกล่าวว่า “อยากรู้คำตอบ เดี๋ยวเจ้าจะได้ฟังเรื่องทั้งหมดที่ทำให้เจ้าประหลาดใจ เ