มู่เฉียนซีกล่าว “เหลยหมิง ข้าคอไม่แข็ง ดื่มชาแทนเหล้าเป็นเช่นไร?”
“ไม่มีปัญหา!” ภายใต้สายตาที่น่ากลัวของจิ่วเยี่ย เหลยหมิงก็ไม่กล้าดึงดัน ดื่มชาแทนเหล้าก็ดื่มชาแทนเหล้า
หลังจากที่ดื่มหมดหนึ่งจอก ภายใต้สายตาที่เต็มไปด้วยจิตสังหารนี้ของจิ่วเยี่ย เขาจำต้องรีบออกห่างไปให้ไกล!
เขาคิดในใจว่า ‘ชายผู้นี้โผล่มาจากที่ใดกันแน่’
งานเลี้ยงฉลองนี้ เป็นการเฉลิมฉลองที่หอหมอปีศาจได้กำจัดหุบเขาหมอเทวดาได้อย่างราบเรียบ ในขณะเดียวกันก็เลี้ยงฉลองที่หอหมอปีศาจของพวกเขาได้กลายเป็นกองกำลังที่ไม่มีผู้ใดในแดนใต้กล้าขย่มอีกด้วย
ตอนนี้โม่จิ่นรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง โม่ซางคงเดินเข้ามาและกล่าวว่า “อาจิ่น ขอแสดงความยินดีด้วย แล้วก็ยินดีกับเฉียนซีด้วย”
ข้างกายของมู่เฉียนซีมีดาวมฤตยูอย่างจิ่วเยี่ยอยู่ ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิงก็ไม่สามารถเข้าใกล้มู่เฉียนซีได้ โม่ซางคงจึงทำได้แค่มาหาโม่จิ่น
“ฮ่าฮ่าฮ่า! ขอบใจมาก!” โม่จิ่นหัวเราะและยิ้มพลางกล่าว
งานเลี้ยงท่ามกลางแสงไฟ ความสนุกสนานเป็นไปอย่างต่อเนื่อง
ตูม!
ปัง ปัง ปัง!
ตอนนี้ บนท้องฟ้าของสำนักศึกษาซวนเสียได้จุดพลุหลากสีขึ้น ทำให้เสียงโห่ร้องยินดีของทุกคนยิ่งดังขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
และตอนนี้จิ่วเยี่ยก็ได้กอดมู่เฉียนซีนั่งอยู่บนพื้นหญ้าเพื่อชมความงดงามของพลุนั้น เขายื่นหน้าไปกระซิบข้างหูมู่เฉียนซีว่า “ซีรู้สึกหรือไม่ว่าดื่มเหล้าแค่จอกเดียวไม่พอ!”
“ไม่ได้รู้สึกหนิ อีกอย่าง
