เฉียนซีอย่างลึกซึ้ง “ซีมุทะลุตั้งแต่เช้าตรู่เช่นนี้ ทำให้ข้าใจเต้นนัก…..”
“ใจเต้น!” มู่เฉียนซีกัดปากกล่าวคำสองคำนี้ออกมา
บุรุษผู้ที่อยู่ตรงหน้านางผู้นี้แข็งแกร่งเกินไปนัก ไม่ว่านางคิดที่จะถีบเขาลงเตียงไปอย่างไรก็ตาม มันก็กลับทำได้ยากยิ่ง
มู่เฉียนซียิ้มและกล่าว “เช่นนั้นองค์ชายจิ่วเยี่ย พระองค์จงบอกมาว่าใจเต้นเช่นไร?”
มือของจิ่วเยี่ยได้สัมผัสลงไปบนริมฝีปากของจิ่วเยี่ย และมองที่มู่เฉียนซีอย่างจริงจัง
“ใจเต้นจนขั้นที่อยากจะกลืนกินซีไปทั้งหมดไม่ให้เหลือแม้แต่กระดูกชิ้นเดียว”
หัวใจของมู่เฉียนเต้นอย่างระทึกขวัญจนน่าขนลุก เพราะว่าจิ่วเยี่ยกล่าวด้วยอาการที่ดูจริงจังเล็กน้อย ในที่สุดมู่เฉียนซีก็ได้โอกาส เมื่อพลังวิญญาณโคจรขึ้นมา นางก็หลุดออกมาได้ และกดทับจิ่วเยี่ยเอาไว้อยู่ด้านล่าง
แน่นอนว่าองค์ชายจิ่วเยี่ยจะไม่ยอมให้ตนเองถูกกดทับอยู่ด้านล่าง เขาคิดที่จะตอบโต้กลับแต่ปรากฏว่ามู่เฉียนซีได้นำเข็มยาขึ้นมาเข็มหนึ่ง!
“แม้ว่าทุกคนมักจะบอกว่าใจเต้นไม่สู้ลงมือทำ แต่ทว่าจิ่วเยี่ยเจ้าอย่าได้ทำอะไรหุนหันพลันแล่นเชียว! มิเช่นนั้นข้าเอาเข็มนี้ทิ่มลงไปเพียงเข็มเดียว เจ้าได้เป็นขันทีไปตลอดชีวิตแน่” มู่เฉียนซียิ้มอย่างโอหัง
ในที่สุดนางก็ได้จุดยืนของตนเองกลับมาเสียที!
