กับจิ่วเยี่ยอย่างสุดกำลังความสามารถที่มี
ในดินแดนสี่ทิศนี้จะยับยั้งพลังของเขา และหลังจากการต่อสู้ครั้งใหญ่ในครั้งนั้นเขาก็ต้องคำสาป นางไม่มีทางเชื่อว่าเขาจะยังวิปริตเหมือนเมื่อก่อน!
ในขณะที่กู่จีกำลังพุ่งเข้ามานั้น หวงจิ่วเยี่ยก็ลงมือแล้ว ทันทีที่นิ้วอันเรียวยาวของเขาขยับ พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ได้หยุดยั้งกู่จีเอาไว้
สีหน้าของกู่จีพลันเปลี่ยนไปทันที เพราะเหตุใด หวงจิ่วเยี่ยที่ต้องคำสาปไปในการสู้รบครานั้นแต่ยังแข็งแกร่งได้ถึงเพียงนี้!
ปัง!
ร่างของกู่จีกระเด็นลอยไป
ตอนนี้จิตวิญญาณของนางกำลังสั่นสะท้าน!
“สาบสูญไปเถอะ!”
พลังอันมืดมิดได้พัดกระโชกมา และผูกมัดกู่จีเอาไว้
กู่จีไร้ซึ่งเรี่ยวแรงที่จะขัดขืน พลังของหวงจิ่วเยี่ยได้ยับยั้งนางอย่างสมบูรณ์
“ท่านผู้ยิ่งใหญ่!” ท่านผู้เฒ่าแห่งหุบเขาหมอเทวดาตะโกนขึ้นด้วยความห่วงใย
เขาเคยได้ยินมาก่อนหน้านี้แล้วว่าชายชุดดำที่คอยปกป้องมู่เฉียนซีนั้นแข็งแกร่งและวิปริตมาก แต่เขาคิดว่าไม่มีทางที่จะแข็งแกร่งและวิปริตไปว่าท่านผู้ยิ่งใหญ่กู่จีแน่นอน กลับคิดไม่ถึง แค่เขาลงมือเพียงนิดเดียว ท่านผู้ยิ่งใหญ่กู่จีก็จากไปอย่างไม่มีวันกลับ
กู่จีจ้องมองไปที่มู่เฉียนซี “องค์ชายจิ่วเยี่ย ฆ่าข้าแล้วเป็นเช่นไร เจ้าหาตัวพี่สาวข้าไม่เจอหรอก ต้องมีสักวัน ที่พี่สาวของข้าจะแก้แค้นให้กับข้า คราก่อนเจ้าโชคดีที่รอดมาได้ พวกข้ากลับพ่ายแพ้ยับเยิน คราหน้า พี่สาวจะต้องทำให้เจ้า……”
“ไม่
