ตุบ!
หน้าผากจวินโม่ซีถูกทุบจนแตก
มู่เฉียนซี “ชีชิง นี่เจ้าทำอะไร?”
“เขาปฏิเสธการทำพันธสัญญามาก ไม่ยอมเสียเลือดมาทำพันธสัญญา ข้าก็ทำได้แค่วิธีนี้แล้วเพื่อเอาเลือดของเขา วางใจได้ ก็แค่แตกนิดหน่อยไม่เสียโฉมแน่นอน”
“เจ้าหมอนี่ก็นิสัยแกร่งกร้าวและหยิ่งในศักดิ์ศรีเกินไปแล้ว แต่ท่านผู้ยิ่งใหญ่วางใจได้ ต่อให้เขาหม้ายพรหมจรรย์ ข้าก็สามารถทำให้เขา……”
จวินโม่ซีกับมู่เฉียนซีแทบทรุดแล้ว นี่ตกลงเป็นมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์หรือว่าสิ่งใดกันแน่……
ชิงมู่รู้สึกอับอายขายหน้าเป็นอย่างยิ่ง ปกติเจ้าหมอนี่ก็ไม่ได้ทำตัวปกติอยู่แล้ว น่าจะเพิ่งถูกปลดผนึกออก สมองก็เลยสับสน ถึงได้ทำคิดเรื่องชั่ว ๆ เช่นนี้ได้
“ข้าไม่อยากทำพันธสัญญากับหม้อโรคจิตนี่ ช่วยข้าด้วย!”
ไม่ว่าจวินโม่ซีจะขัดขืนเช่นไร ก็ยังคงไม่สามารถขัดขืนชะตากรรมที่ถูกทำพันธสัญญานี้ได้
เมื่อเขารับรู้ว่าได้ทำพันธสัญญากับหม้อโรคจิตนี้แล้ว ชั่วครู่หนึ่งก็รู้สึกมืดฟ้ามัวดินขึ้น ชีวิตนี้ต้องแย่เป็นแน่แล้ว
“สาวน้อย ข้าเกลียดเจ้า! ข้าไม่น่าลงมาเลย!” จวินโม่ซีแทบจะแผดเสียงแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าว “สงบสติอารมณ์หน่อย ถึงอย่างไรมันก็เป็นของล้ำค่าที่ยากจะได้กันง่าย ๆ นะ”
“เจ้าจะให้ข้าสงบสติอารมณ์ได้เช่นไร!” จวินโม่ซีแทบจะร้องไห้แล้ว
“ได้ยินมาว่าในหม้อของมันมีสมุนไพรวิญญาณอยู่ไม่น้อยเลย เจ้าให้มันเอาออกมาดูสิ”
“นี่เพียงเพราะว่าสมุนไพรวิญญาณเหล่านี้เนี่ยนะ เจ้าถึงกับต้องขายข
