พวกเขาแต่ละคนล้วนหวงแหนชีวิตของตน เพราะครั้งก่อนที่ได้เจอกับความน่ากลัวของเขาวงกต
แม้แต่ผู้ดูแลใหญ่ก็ยังไม่กล้าเข้าไป
“รายงานท่านผู้เฒ่าเดี๋ยวนี้!”
“ขอรับ!”
“อะไรนะ? เจ้าบอกว่าพวกเขาทั้งสองคนรนหาที่ตายเข้าไปที่เขาวงกต” ผู้เฒ่าหุบเขาหมอเทวดาที่ยังซ่อมแซมค่ายกลป้องกันหุบเขาไม่สำเร็จได้กล่าวออกมาด้วยความโกรธ
“ขอรับ!”
“สนามฝึกเขาวงกตไม่ใช่ว่าถูกปิดไปแล้วหรือ? พวกเขาเข้าไปได้อย่างไรกัน? เข้าไปได้อย่างไร?” ผู้เฒ่าหมอเทวดาตะโกนออกมา
“เป็นข้าที่ไม่ทันระวังจัดการสาวน้อยผู้นั้นจนทำให้ประตูเปิดออก ข้าน้อยสมควรตาย!” ผู้ดูแลใหญ่กล่าว
“ขยะ… ขยะเอ๊ย…”
ปัง!
เขาจัดการผู้ดูแลใหญ่ด้วยฝ่ามือเดียว
เขาคิดจะจับสาวน้อยผู้นั้นตัวเป็น ๆ และทรมานนางทั้งชีวิตอย่างอยู่ไม่สู้ตายเพื่อแก้แค้นที่ถูกนางหลอก
และเจ้าหนูตระกูลจวินนั่น แผนที่ม้วนไม้ไผ่ของตระกูลจวินก็อยู่ในมือของเขา เขาจะตายได้อย่างไร? จะตายที่นั่นได้อย่างไร!
ผู้เฒ่าแห่งหุบเขาหมอเทวดาที่ได้ฟังพวกเขารายงานสถานการณ์ ก็โกรธจนแทบช้ำใน!
ในเวลานี้ เนื่องจากค่ายกลป้องกันหุบเขายังไม่ได้รับการซ่อมแซมอย่างสมบูรณ์
บึ้ม!
เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ค่ายกลป้องกันหุบเขาของพวกเขาถูกเปิดเป็นรอยแยกด้านนอก
หากถูกโจมตีเช่นนี้ ค่ายกลป้องกันหุบเขาของพวกเขาก็มีโอกาสสูงที่จะถูกทําลาย! แต่คิดที่จะซ่อมแซมมันในตอนนี้ก็สายเกินไปเสียแล้ว!
พรูด!
ผู้เฒ่าหมอเทวดาโกรธจนกระอักเลือดออกมาคําห