จากนั้นมู่เฉียนซีได้ชักกระบี่มังกรเพลิงออกมา!
นางได้รวบรวมพลังวิญญาณทั้งหมดที่มีไว้ที่ยอดกระบี่และพุ่งขึ้นไปบนอากาศ มู่เฉียนซีกล่าวด้วยเสียงเย็นชา “บัวแดงพิฆาต!”
บึ้ม!
เกิดเสียงดังสนั่น ดอกบัวสีแดงเพลิงบานสะพรั่งขึ้นกลางอากาศ
ทุกคนล้วนแต่ตะลึงงัน “สาวน้อยผู้นั้นไม่เป็นอะไร ทำไมนางถึงได้โจมตีไปที่กลางอากาศ?”
“นางเป็นเพียงจักรพรรดิแห่งภูตตัวเล็ก ๆ ผู้หนึ่ง เข้ามายุ่งเกี่ยวด้วยเช่นนี้มิใช่ว่ารนหาที่ตายหรือ?”
“…….”
ฟึ่บ!
เปลวเพลิงได้ไปเผายาพิษทำให้เกิดหมอกควันสีดำสนิทลอยออกมา จากนั้นมันก็ได้ลงมาครอบคลุมพวกเขาเอาไว้ และบดบังการมองเห็นของพวกเขา
“บ้าจริง มันมีพิษ!”
“หุบเขาหมอเทวดาช่างไร้ยางอายเสียจริง กลับกล้าใช้ยาพิษ!”
“……”
มีคนจำนวนไม่น้อยเริ่มกร่นด่าสาปแช่ง ถึงแม้ว่าพวกเขาจะมีพลังความสามารถที่แข็งแกร่ง แต่ทว่าหมอกพิษนี้ก็สร้างผลกระทบต่อพวกเขาไม่น้อย
“สุ่ยจิงอิ๋ง!” มู่เฉียนซีกล่าว
ในตอนนี้ ชิ้นส่วนของสุ่ยจิงอิ๋งชิ้นหนึ่งที่อยู่กลางอากาศก็ได้ตั้งใจบินไปทางที่นางอยู่!
มู่เฉียนซีกระโดดขึ้นไปกลางอากาศ นางกลับสามารถเอามหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่ยอดฝีมือกลุ่มหนึ่งไม่อาจจะสัมผัสได้มาได้อย่างง่ายดาย
มู่เฉียนซีกล่าว “ท่านหัวหน้าหุบเขา ข้าได้มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์มาแล้ว อย่างไรเสียพวกเรารีบกลับไปหุบเขาหมอเทวดา และนำมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์มอบให้แก่ท่านผู้เฒ่ากันเถอะ!”
เมื่อกล่าวจบ มู่เฉียนซีก็ได้มุ่งไปทางร
