มอำนาจ
โม่จิ่นกล่าว “หากพวกเจ้าอยากตายก็เข้าไปสิ แต่ข้าไม่ไป!”
จวินโม่ซีกล่าว “ดูท่าสาวน้อยจะไม่ได้เจออันตรายใด ถึงได้มีแรงทะเลาะเช่นนี้ เพียงแต่ว่า……”
จวินโม่ซีมองขึ้นไปบนท้องฟ้า “ความละโมบโลภมากของมนุษย์ช่างน่ากลัวยิ่งนัก การปรากฏตัวของมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ ยิ่งทำให้ความละโมบโลภมากของมนุษย์ทวีคูณมากขึ้น ไม่รู้จริง ๆ ว่าพวกเขาจะสู้รบกันถึงเมื่อไหร่”
โม่จิ่นยิ้มพลางกล่าว “สู้กันเลย สู้กันเลย! สองฝ่ายยืดเยื้อแย่งชิงผลประโยชน์กัน เมื่อถึงตอนนั้นหอหมอปีศาจข้าจะฉวยโอกาสเอง ยารักษาแผลก็ขายแล้ว อีกทั้งยัง……”
มุมปากของจวินโม่ซีกระตุกอย่างบ้าคลั่ง “นี่ก็เป็นพ่อค้าหน้าเลือดอีกคน!”
มู่เฉียนซีมองแต่ละกองกำลังต่อสู้แย่งชิงกันราวกับพักผ่อนดูงิ้วก็มิปาน
ดวงตาของมู่เฉียนซีเปล่งประกายขึ้น สุ่ยจิงอิ๋งสามารถทำให้พวกเขาต่อสู้แย่งชิงกันเองได้ เช่นนั้นนาง……
“พวกเจ้าสองคนมัวแต่ยืนดูอยู่ทำไมล่ะ ยังไม่รีบมาช่วยแย่งชิงมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์อีก”
ยังตรวจสอบเรื่องที่มู่เฉียนซีกับจวินโม่ซีทรยศไม่ได้ ซือคงเลี่ยวจึงคิดจะยืมมือผู้อื่นฆ่า ให้พวกเขาตายเสียที่นี่
ต่อให้สาวน้อยผู้นั้นจะไม่ใช่มู่เฉียนซี ท่านผู้เฒ่าก็ไม่อาจกล่าวโทษเขาได้ แต่หากว่าใช่……
นางตายที่นี่ หมอปีศาจกับชายผู้น่ากลัวผู้นั้นก็จะลงมือกับกองกำลังอื่น ไม่มีทางมาหาพวกเขาหุบเขาเทวดาแน่!
จวินโม่ซีกล่าวเย้ยหยันว่า “ตาเฒ่านี่ล้อเล่นบ้าอะไรอีก พลังของ
