้าด้วยกัน เช่นนั้นแล้วก็จะไม่มีใครที่สามารถแยกข้ากับท่านสุ่ยจิงอิ๋งออกจากกันได้…..”
ตูม! พลังแสงสีเขียวอ่อนเหมือนดั่งลูกปรมาณูก็มิปานได้พุ่งไปทางลำตัวของมังกรยักษ์
“ข้าว่าเจ้ากำลังฝันกลางวันอยู่เสียมากกว่า เจ้ากลับกล้าคาดฝันที่จะให้พลังของพี่สาวข้าไปหลอมรวมกับเจ้า ข้าจะทำให้เจ้าเป็นเถ้าธุลีไปเสียบัดนี้!”
อาถิงโกรธจัด และได้อดทนกับเจ้าหมอนี่มาจนถึงขีดสุดแล้ว
มังกรปีศาจจ่านคงกล่าว “เวลาของการพูดคุยจบลงเพียงเท่านี้! จากนี้ข้าจะจัดการเจ้าแล้ว อย่างไรเสียเจ้าก็เป็นน้องชายที่ท่านสุ่ยจิงอิ๋งรักและห่วงใยมากที่สุด ถ้าหากว่าไม่มีเจ้าแล้ว ท่านสุ่ยจิงอิ๋งก็คงจะสนใจในข้า”
อาถิงแสยะยิ้มกล่าว “เจ้าเป็นแค่เพียงหนอนตัวใหญ่ตัวหนึ่งเท่านั้น ถึงต่อให้ไม่มีข้าอยู่พี่สาวก็จะไม่สนใจหนอนเช่นเจ้า เจ้านี่มันช่างคิดเพ้อเจ้อสิ้นดี!”
ครืน!
มู่เฉียนซีเดินออกไปด้านนอกมากขึ้นกว่าเดิม โล่วิญญาณวารีก็ได้กันเอาไว้อยู่ตรงหน้า
แสงสีเขียวอ่อนกับแสงสีเขียวเข้มพุ่งตัดกันไปมา พลังแห่งมิติและพลังแห่งกาลเวลาปะทะเข้าหากัน มันช่างทรงพลังยิ่งนัก
บึ้ม!
ทั้งหอศิลาดูเหมือนว่าจะไม่สามารถแบกรับการต่อสู้ของพวกเขาทั้งสองเอาไว้ได้ไหว หอศิลาจึงเริ่มพังทลาย…..
ครืน!
คนที่อยู่ในห้องโถงนั้นรู้สึกได้ว่าหอศิลากำลังสั่นไหวอย่างรุนแรง
พวกเขารู้สึกว่าพวกเขาสามารถถูกทำลายล้างไปได้ในทุกชั่วขณะ
“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
ครืน!
มิติในที่แห่งนี้ได้เก
