ปัง! มู่เฉียนซีตกลงมาจากที่สูง
รอบ ๆ มืดดำสนิท และเต็มไปด้วยพลังอันแปลกประหลาด
ฉ่า ฉ่า! นางคล้ายกับว่าได้ยินเสียงน้ำไหล
นางมองไปทางเสียงน้ำที่ไหลนั้น และได้เห็นกับดวงตาสีเขียวเข้มที่แปลกประหลาดคู่หนึ่งราวกับภูตผีก็มิปาน กำลังมองมาที่นาง……
เสียงแข็งกระด้างอันแปลกประหลาดนั้นดังขึ้น “ในกลุ่มมดปลวกเหล่านั้น กลิ่นอายของเจ้าพิเศษที่สุดแล้ว เพราะฉะนั้น ข้าแปลกใจในตัวเจ้ามาก”
ในที่สุดมู่เฉียนซีก็ได้เห็นรูปร่างของสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ตัวนี้อย่างชัดเจนแล้ว
มันมีลำตัวขนาดใหญ่สีเขียวเข้มดุจดั่งศิลา และยิ่งใหญ่ดุจดั่งขุนเขาหลายลูกที่เชื่อมต่อกัน
ข้างปากมีหนวดยาวสองเส้น แววตาคู่นั้นโหดร้ายเป็นอย่างยิ่ง
มู่เฉียนซีกล่าวเสียงต่ำว่า “นี่คือ……”
“มังกร!”
ผู้ควบคุมหอศิลา และสิ่งที่ซ่อนอยู่ในส่วนลึกของหอศิลา นึกไม่ถึงว่าจะเป็นมังกร!
มังกรสีเขียวเข้มตัวหนึ่ง บนลำตัวยังมีรอยบาดแผลอันโหดร้ายบางส่วนที่ไม่สามารถหายสนิทได้ ทำให้คนมีความรู้สึกมืดมนและอันตรายเป็นอย่างยิ่ง
“เป็นเจ้า ที่ฆ่าของเล่นเหล่านั้นของข้า ข้างกายข้าก็เหลือแค่ของเล่นเหล่านั้นแล้ว แต่กลับถูกเจ้าทำลายไปจนสิ้น เจ้าว่า ข้าควรจะทำเช่นไรกับเจ้าดีล่ะ?”
สายตาอันเย็นยะเยือกคู่นั้นจ้องมองมาที่มู่เฉียนซี มู่เฉียนซีรีบใช้พลังวิญญาณต้านทาน ถึงแม้ว่าผลจะมีจำกัด แต่ตอนนี้ก็ทำได้เพียงแค่นี้แล้ว
“พลังของเจ้า นึกไม่ถึงว่าจะอ่อนแอถึงเพียงนี้!” มังกรยักษ์ตัวนี้ม
