่เห็นพลังก็รู้แล้วว่าเป็นอาถิง อีกทั้งยังรู้ชื่ออาถิงอีกด้วย
นี่มัน นึกไม่ถึงเลยว่ามันจะรู้จักอาถิงด้วย!
อาถิงส่งเสียงไปให้มู่เฉียนซีว่า “รีบให้ท่านพี่ข้าส่งหวงจิ่วเยี่ยมาที่นี่ ข้าจะช่วยเจ้าขวางเจ้าหมอนี่เอาไว้ก่อน ต้องเร็วที่สุด! มิเช่นนั้นพวกเราได้ตายแน่!”
มู่เฉียนซีร่นตัวถอยหลังไปหลายก้าว การต่อสู้ระดับนี้ไม่ใช่สิ่งที่นางจะเข้าร่วมได้
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าว “เจ้าระวังตัวด้วย!”
แสงสีเขียวอ่อนสว่างวาบขึ้น ชายหนุ่มผู้บริสุทธิ์เดินออกมาราวกับภูตก็มิปาน
เพียงแต่ดวงตาสีเขียวอ่อนคู่นั้นที่มองไปที่มังกรยักษ์กลับเย็นยะเยือกเป็นอย่างยิ่ง “เจ้ามังกรปีศาจจ่างคง เจ้ารีบเปิดทางมิติให้ทุกคนออกไปเดี๋ยวนี้นะ แล้วข้าจะไม่เอาความเจ้า”
“อาถิง ไม่ได้เจอกันนานหลายปี เจ้ายังคงกำเริบเสิบสานอยู่เช่นเดิมเลยนะ แต่เจ้าในตอนนี้……” มังกรยักษ์มองไปที่อาถิงกับมู่เฉียนซีอย่างพิจารณา “หลายปีที่ผ่านมานี้ พลังของเจ้าฟื้นกลับมาก็ไม่เท่าไหร่ อีกทั้งยังมาเจอนายที่พลังอ่อนแอเช่นนี้อีก ช่างน่าเวทนายิ่งนัก เคยเชิดหน้าอย่างทระนงอยู่บนฟากฟ้า เป็นศาลานิรันดร์หนึ่งในมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ของเหล่าเทพ นึกไม่ถึงว่าจะตกอยู่ในสภาพที่ตกอับในที่นาเช่นนี้”
“อย่ามาพูดไร้สาระกับข้า ตกลงเจ้าจะปล่อยหรือไม่ปล่อย?” อาถิงกล่าวด้วยความรำคาญ
“ข้าไม่เพียงแต่จะไม่ปล่อย แต่ข้าจะฆ่าเจ้าอีกด้วย!” ทันที่ร่างของมังกรยักษ์เคลื่อนไหวขึ้น
