ัวออกไปที่ทางหินกลางอากาศนั้นทันที
“เจ้า หยุดเดี๋ยวนี้นะ!” หัวหน้าหุบเขาซือคงนำคนตามไปเพื่อที่จะฆ่าเขา
ตูม ปัง ปัง!
ในตอนนี้เอง ประตูหอศิลาก็ได้เปิดขึ้น ทุกคนต่างพรวดเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อเข้าไปในหอศิลา ทุกคนต่างก็ตกตะลึงพรึงเพริดขึ้นอีกครั้ง
“หินมิติ!”
“ที่นี่มีหินมิติอยู่เป็นจำนวนมาก!”
“รีบเก็บเร็วเข้า!”
ปัง ปัง ปัง! ทว่า ในขณะที่พวกเขากำลังจะเก็บหินมิตินั้น พวกเขากลับชนกับกำแพง
เบื้องหน้านั้นไม่มีสิ่งใดเลย!
“นี่มันเกิดอันใดขึ้นกันแน่?”
“เล่นตลกกับพวกเราอย่างนั้นเหรอ?”
“เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นได้อย่างไร?”
เจ้าสำนักเฝินกล่าว “เงียบก่อน ทุกคนเงียบก่อน!”
ด้วยความแข็งแกร่งของเจ้าสำนักเฝิน แน่นอนว่าสยบพวกเขาได้
ทุกคนต่างหุบปากเงียบ เขากล่าวเสียงขรึมว่า “ตอนนี้ พวกเราสามารถเข้ามาในมิติอันแข็งแกร่งนี้ได้แล้ว พลังแห่งมิติในที่แห่งนี้ ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราจะต่อต้านได้”
“แต่ที่นี่ต้องมีหินมิติอยู่ไม่น้อยแน่ ทั้งหมดที่พวกเราได้เห็นเมื่อครู่นั้น น่าจะไม่ใช่ภาพลวงตา เพียงแต่มันไม่ได้อยู่ในมิติที่พวกเราอยู่ก็เท่านั้น”
“ครั้งนี้เป็นการเสี่ยงอันตรายแล้ว หากโชคไม่ดี พวกเราก็อาจจะถูกขังอยู่ในมิติหอศิลาแห่งนี้ตลอดไป แต่หากโชคดี พวกเราจะต้องได้รับหินมิติที่เพียงพอในการซ่อมแซมค่ายกลส่งระยะไกลของแดนใต้เป็นแน่”
“พวกเราไม่มีทางถอยหนีแล้ว ทำได้เพียงแค่สู้อย่างสุดชีวิต ครั้งนี้ทุกคนต้องร่วมมือกัน!” เจ้าสำน
