ึ่งได้ปรากฏขึ้นกลางอากาศของหุบเขาหัวใจเพลิง มีความกว้างเท่ากับหุบเขาหัวใจเพลิง
หินที่แตกออกเป็นเสี่ยง ๆ บริเวณรอบคล้ายกับถูกพลังพลังหนึ่งดึงดูดและได้ก่อตัวเป็นเส้นทางหินเส้นทางหนึ่ง
ทุกคนต่างกล่าวขึ้นด้วยความตกใจว่า “หอศิลารูปทรงกลมนี้เป็นสิ่งใดกันแน่?”
“แล้วพวกเราควรทำเช่นไรดี?”
เกาะหินภูเขาไฟล้วนแต่ถูกมันเอาไปปูทางแล้ว และพวกเขาก็ไม่มีที่ไปแล้ว
หอฉงโหลวบนเมฆารีบกล่าวขึ้นว่า “นายท่าน ในนั้นมีหินมิติอยู่เป็นจำนวนมาก พวกเรารีบไปเถอะ อย่าให้ใครแย่งมันไปได้”
มู่เฉียนซีโคจรพลังวิญญาณขึ้น และพุ่งตัวไปที่เส้นทางหินที่ถูกปูขึ้นมานั้นอย่างรวดเร็วราวกับนกนางแอ่นก็มิปาน
ปลายเท้าค่อย ๆ แตะลงบนทางที่ปูขึ้นมาด้วยก้อนหินเล็ก ๆ นั้น นึกไม่ถึงว่านางจะไม่ตกลงไป และไม่นานนักนางก็ได้ไปถึงตรงหน้าหอศิลานั้น
เมื่อเห็นกับร่างร่างนั้น ทุกคนต่างก็ตกตะลึงพรึงเพริดเป็นอย่างยิ่ง “ดูท่าว่าหากพวกเรายังอยากมีชีวิตรอด ก็คงต้องไปที่หอศิลานั่นแล้ว”
“รีบไปเร็วเข้า!”
หัวหน้าหุบเขาซือคงเห็นร่างร่างนั้นก็ตกใจผงะไปครู่หนึ่ง “คนผู้นั้น ไม่ใช่สาวน้อยเฟิงเยี่ยซีหรอกเหรอ นางยังไม่ตาย นี่เจ้ากล้าหลอกข้า!”
และแน่นอนว่าตอนนี้จวินโม่ซีก็ได้เห็นมู่เฉียนซีเช่นกัน เขาดีอกดีใจเป็นอย่างมาก!
สาวน้อยผู้นี้เป็นผู้วิปริตผู้หนึ่ง จะเกิดเรื่องขึ้นกับนางได้อย่างไรกันเล่า!
เขาเมินเฉยต่อวาจาอันโกรธเกรี้ยวนั้นของหัวหน้าหุบเขาซือคง และรีบพุ่งต
