“มู่เฉียนโม่ นี่เจ้าหมายความว่าเช่นไร ต่อให้เจ้าเป็นศิษย์สายตรงของท่านผู้เฒ่า แต่เจ้าก็ไม่อาจฆ่าผู้อาวุโสของหุบเขาหมอเทวดาได้อย่างตามใจเช่นนี้” หัวหน้าหุบเขาซือคงโกรธเกรี้ยวขึ้น
จวินโม่ซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ข้าฆ่าผู้อาวุโส แล้วเจ้าไม่ดูลูกตัวเองบ้างเหรอว่าทำสิ่งใดลงไป!”
จวินโม่ซียกแขนขึ้น กระบี่ยาวในมือชี้ไปที่หัวหน้าหุบเขาซือคง แววตาคู่นั้นเย็นยะเยือกเป็นอย่างยิ่ง
ตอนนี้เขาคิดอยากจะฆ่าคนผู้นี้ให้ตายจริง ๆ!
“ชัวเอ๋อร์ ชัวเอ๋อร์หายไปไหน?” ตอนนี้หัวหน้าหุบเขาซือคงก็ได้พบว่าบุตรชายของตนเองนั้นไม่ได้อยู่ที่นี่
จวินโม่ซีชี้ไปที่หินหนืดนั้น และกล่าวว่า “ลูกของเจ้า ได้ตกลงไปแล้ว เจ้าอยากจะไปอยู่กับเขาหรือไม่ล่ะ?”
“นี่เจ้ากล้าฆ่าลูกข้าเหรอ ข้าจะฆ่าเจ้า!”
หัวหน้าหุบเขาซือคงคิดจะลงมือกับจวินโม่ซี ตอนนี้เขาไม่อยากจะสนใจแล้วว่าจวินโม่ซีจะใช่ศิษย์สายตรงของท่านผู้เฒ่าหรือไม่ ในใจเขาคิดจะแก้แค้นให้บุตรชายของตนเองเท่านั้น
ตูม! จวินโม่ซีเอาหม้อพิษสามอสูรออกมาป้องกันการโจมตีของหัวหน้าหุบเขาซือคง
เมื่อหัวหน้าหุบเขาซือคงเห็นหม้อพิษสามอสูร ในที่สุดเขาก็สงบสติอารมณ์ลง เขากล่าวด้วยความตกตะลึงว่า “นี่เจ้า……นึกไม่ถึงว่าท่านผู้เฒ่าจะเอาหม้อพิษสามอสูรให้กับเจ้าแล้ว”
ผู้อาวุโสท่านหนึ่งที่ยืนอยู่ข้างเขากล่าวว่า “นี่มันเกิดอันใดขึ้น พวกเดียวกัน ค่อย ๆ คุยกันสิ!”
จวินโม่ซีกล่าว “จู่ ๆ ไอ้เจ้าซือคงชัวชั่วนั่นก็ล
