้ มันมีอะไรเก่งกาจนักหนา เมื่อถึงเวลาอย่างไรเสียก็ต้องลงหลุมศพไปเป็นเพื่อนข้า!”
ลมกระโชกแรงพัดผ่านใบหน้าของมู่เฉียนซี นางหัวเราะเยาะเย้ยและกล่าวว่า “จะให้ข้าตายไปพร้อมกับเจ้า เจ้าฝันไปเถอะ! ข้าจะไม่ตาย!”
หุบเขาที่แตกร้าวนี้ลึกเกินไป แม้ว่าจะตกลงมาจากที่สูง ก็ต้องใช้เวลาไม่น้อย ตอนนี้พวกเขาเข้าใกล้หินหลอมเหลว (ลาวา) มากขึ้นเรื่อยๆ
ซือคงชัวกล่าว “มู่เฉียนซี เจ้าต้องตายอย่างมิต้องสงสัย เจ้ายังฝันกลางวันอยู่อีกหรือ! ลาวาเพลิงนี้ แม้แต่ผู้เฒ่าเองก็ยังต้องตกอยู่ในจุดจบอันน่าพิศวง!”
ใกล้แล้ว ยิ่งใกล้เข้าแล้ว
อีกไม่นานลาวาเพลิงก็จะกลืนกินนาง
ขณะที่มู่เฉียนซีกําลังจะให้สุ่ยจิงอิ๋งส่งนางออกไป ร่างสีเขียวกลับพุ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้านางและดึงนางไว้!
“เฉียน ข้ามาแล้ว!” ชิงอิ่งกล่าวเสียงเข้ม
“พรวด!”
ซือคงชัวตกลงไปในลาวา
แต่ตอนที่เขากำลังจะกลายเป็นเถ้าถ่าน เขาเห็นเงาร่างสีเขียวอุ้มมู่เฉียนซีเข้าไปในลาวา!
ใช่! เข้าไป!
แสงสีเขียวห่อหุ้มพวกเขาทั้งสองเอาไว้ ลาวาที่น่ากลัวและสามารถทําให้เขากลายเป็นเถ้าถ่านได้ กลับไม่สามารถทําร้ายพวกเขาทั้งสองได้แม้แต่น้อย!
เป็นไปได้ได้อย่างไร?
เป็นไปได้ได้อย่างไร！
เขาไม่ยอม！
แม้ว่าเขาจะไม่ยอม แต่ซือคงชัวก็ถูกลิขิตให้กลายเป็นเถ้าธุลี ไม่ว่าเขาจะใช้พลังวิญญาณอย่างไร เขาก็ไม่สามารถต้านทานการกลืนกินของลาวานี้ได้
ชิงอิ่งพามู่เฉียนลงไปในลาวาเช่นนี้ และเขาก็กล่าวว่า “เฉียน ไม่เ
