ช่างไร้ความปรานีเกินไปแล้ว!”
เป็นเพราะต้องปลอมตัวเข้าไปในหุบเขาหมอเทวดา หากมู่เฉียนซีพาชิงอิ่งไปด้วยก็อาจจะถูกเปิดโปงได้ง่าย
ดังนั้นมู่เฉียนซีจึงให้ชิงอิ่งไปจัดการเรื่องที่หอหมอปีศาจเพื่อฝึกฝนอำนาจมืดของหอหมอปีศาจ
ถึงแม้ว่าชิงอิ่งจะไม่สมัครใจเป็นอย่างมาก แต่เขาก็ไม่อยากจะขัดต่อความต้องการของมู่เฉียนซี
ตอนนี้เขายิ่งอยู่ยิ่งเหมือนมนุษย์คนหนึ่งเข้าไปทุกวันแล้ว โม่จิ่นบอกว่าเขาฝึกฝนอำนาจมืดของหอหมอปีศาจได้ยอดเยี่ยมทีเดียว ตอนนี้เขาก็ได้ร่วมการเคลื่อนไหวในครั้งนี้ด้วย แต่เพียงแค่ไม่ออกหน้าก็เท่านั้น
เมื่อเห็นมู่เฉียนซีหมดสติไปเช่นนี้ ถึงแม้ว่าจะไม่มีคำสั่งจากนาง แต่ชิงอิ่งก็อดทนต่อไปไม่ไหวแล้ว จึงได้ปรากฏตัวออกมาอยู่ข้างกายนาง
“รบกวนเฉียนไม่ได้เด็ดขาด!” ชิงอิ่งได้ปิดกระโจมลง หากจวินโม่ซีกล้าเข้ามาอีก ก็จะต้องโดนเตะออกไปแน่นอน!
จวินโมซีพึมพำว่า “เจ้าท่อนไม้ผู้นี้ผิดปกติไปแล้ว! คงจะไม่ใช่เพราะกินยาผิดหรอกกระมัง!”
ชิงอิ่งเฝ้ามู่เฉียนซีอยู่ข้าง ๆ จ้องมองนางโดยที่ไม่ขยับเขยื้อนแต่อย่างใด เหมือนท่อนไม้ท่อนหนึ่งก็มิปาน
มู่เฉียนซีรู้สึกตัวขึ้นมาก็เป็นเวลากลางดึกแล้ว ในขณะที่นางค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมานั้น ชิงอิ่งก็ถือเม็ดยาวิญญาณกอบมือหนึ่งให้กับนาง
“เฉียน ยา!”
ทั้งหมดนี้เป็นเสบียงที่มู่เฉียนซีได้เตรียมเอาไว้ให้เขาหลังจากที่แยกกับเขา!
มู่เฉียนซีเห็นร่างที่คุ้นเคยนี้ นางก็ยิ้มพลางกล่าว “ชิงอิ่ง ไม่ได้
