้หายไปก็คงมิได้”
“ขอรับ!”
ในเมื่อมาถึงทวีปเหยียนโจวแล้ว และไม่มีการรบกวนจากซือคงชัว โม่จิ่นจึงได้รับตัวผู้เป็นนายของตนไปที่หอหมอปีศาจ
“นายท่าน ที่นี่มีงานค้างคาอยู่มากมายรอให้ท่านมาจัดการ ในที่สุดนายท่านก็มาแล้ว!”
โม่จิ่นที่ฟังโอวาทจากมู่เฉียนซีทุกสิ่งอย่างในเมื่อคืน บัดนี้เขาได้เผยสีหน้าที่ดุร้ายเป็นอย่างมากออกมา
เมื่อต้องมีเจ้านายที่เป็นเถ้าแก่ที่ไม่สนใจกิจการแต่อย่างใด เมื่อคิดถึงเรื่องที่หลายวันมานี้เขาต้องเผชิญกับความยากลำบากเพียงคนเดียว เขาจะไม่ทำสีหน้าโหดร้ายได้หรือ?
สุดท้ายปรากฏว่ามู่เฉียนซีได้เลือกเรื่องบางเรื่องที่นางคิดว่าสำคัญแล้วจัดกการมันไป ส่วนเรื่องที่เหลือนั้นก็มอบให้แก่โม่จิ่นไปเช่นเดิม!
โม่จิ่นแทบจะร้องไห้ออกมา “นายท่านจะทำเช่นนี้ไม่ได้! ทำไมท่านถึงทำเช่นนี้ได้เล่า?”
จากนั้นมู่เฉียนซีก็ได้เตรียมเริ่มวางแผนขั้นต่อไป
มู่เฉียนซีได้ควบคุมสถานการณ์ทั้งหมดเอาไว้ได้แล้วที่หอหมอปีศาจ ส่วนซือคงชัวนั้นได้ถูกเหล่าองค์รักษ์หาตัวจนพบได้ในอีกสี่วันให้หลัง สภาพเขาในตอนนี้อยู่ในขั้นกึ่งเป็นกึ่งตายไปเสียแล้ว
ส่วนเรื่องที่ว่าเขาได้รับบาดเจ็บอย่างไรนั้น องค์รักษ์ผู้ใกล้ชิดสนิทสนมยังยากที่จะกล่าวออกมาได้
พวกเขาจึงจำต้องเรียกตัวหัวหน้าหุบเขาที่ยุ่งวุ่นวายเป็นอย่างมากมา เมื่อตอนที่หัวหน้าหุบเขาได้เห็นสภาพบุตรชายของตนก็โกรธเสียจนแทบจะกระอักเลือดออกมา ณ ตรงนั้น
“รักษา รีบทำการรักษาเร็วเ
