ข้า!”
“ไปสืบมาให้ข้า! ว่าไอ้บ้าที่ไหนมันเป็นคนทำกันแน่”
ซือคงชัวสลบไปสามวันสามคืนถึงได้ตื่นขึ้นมา และหัวหน้าหุบเขาซือคงเองก็สืบจนรู้แล้วว่าผู้ที่ทำเรื่องเช่นนี้คือโม่จิ่น!
โม่จิ่นได้ส่งตัวบุตรชายของเขาไปประมูลขายในสถานที่บ้า ๆ เช่นนั้น บ้าจริง!
ซือคงชัวกล่าวขึ้น “ท่านพ่อ ท่านจะต้องฆ่าไอ้โม่จิ่นนั่นและล้มล้างหอหมอปีศาจ มิเช่นนั้น….ข้า….ฮือฮือฮือ! ข้าไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปแล้ว!”
“ในเมื่อมันเลวร้ายเช่นนั้น ข้าไม่ฆ่ามันก็คงจะกล้ำกลืนความคับแค้นนี้ลงคอไปไม่ได้!”
คราวนี้มู่เฉียนซีทำเรื่องเลวร้ายได้โดยไม่ต้องหลบซ่อน เพียงแต่ว่าโม่จิ่นนั้นต้องกลายเป็นโล่กันลูกศรไปก็เท่านั้น
ในตอนนี้หอหมอปีศาจของพวกเขาไม่กลัวที่จะเป็นศัตรูกับหุบเขาหมอเทวดาอย่างแน่นอน
ถ้าหากว่าพวกหุบเขาหมอเทวดาต้องการที่จะสู้ พวกเขาก็ยินดีที่จะเล่นเป็นเพื่อนกับพวกนั้น
เมื่อได้ยินคำพูดของบุตรชาย สีหน้าของหัวหน้าหุบเขาก็หม่นคล้ำลง
เขากล่าวกำชับกับบุตรชาย “เจ้ารักษาอาการบาดเจ็บให้ดี!”
หากเป็นศัตรูกับหอหมอปีศาจ เขาเองก็ไม่มีความกล้าเช่นนั้น นอกเสียจากผู้เฒ่าหมอเทวดาจะออกโรงเสียเอง!
หากทันทีที่เขาไปทำให้หอหมอปีศาจโกรธกริ้ว เพียงแค่ลงมือก็สามารถทำให้เขานั้นอยู่ไม่สู้ตายได้!
หัวใจของซือคงชัวเย็นวาบ เขานั้นอนาถขนาดนี้ แต่บิดาของเขากลับไม่ล้างแค้นให้เขา
หอหมอปีศาจเป็นแค่เพียงตึกขายโอสถแห่งหนึ่งเท่านั้น มันมิอาจที่จะเทียบกับหุบเขาหม
