าน้ำ) ที่ได้คิดค้นออกมาใหม่ของหอหมอปีศาจมาเปิดขายที่แดนใต้ ก็ได้รับความเทินทูนจากผู้คนเป็นอย่างมาก
ซือคงชัวเริ่มโกรธขึ้นแล้ว เขากล่าว “หอหมอปีศาจนับว่าเป็นสิ่งใดกัน ตอนที่หุบเขาหมอเทวดาของพวกข้าได้กลายเป็นสำนักปรุงยาอันดับหนึ่งแห่งแดนใต้ ไม่รู้ว่ามันยังอยู่ที่ไหนอยู่เลย”
โม่จิ่นย่างเท้าเดินมาตรงหน้ามู่เฉียนซี และกล่าวว่า “คุณหนูผู้งดงามผู้นี้ ต้องการเข้าไปกับข้าหรือไม่?”
โม่จิ่นผูกมัดใจองครักษ์เหล่านี้ได้อย่างคล่องแคล่วฉับไว จากนั้นก็เอ่ยปากเชิญมู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีกล่าว “ขอบใจท่านมาก!”
“ศิษย์น้อง หอหมอปีศาจกับหุบเขาหมอเทวดาของพวกเราเป็นศัตรูกัน เขาต้องมีเจตนาไม่ดีเป็นแน่ อย่าตอบรับเขาเลย!” ซือคงชัวกล่าว
“นายน้อยหุบเขา เรื่องของข้า เจ้าไม่มีสิทธิ์มาก้าวก่าย!”
“เจ้าตะกละ พวกเราเข้าไปกันเถอะ!”
โม่จิ่นเดินนำทางไป มู่เฉียนซีเรียกเจ้าตะกละตามเข้าไป
ซือคงชัวอยากตามเข้าไป แต่โม่จิ่นกลับกล่าวขึ้นว่า “ข้าเชิญแค่พวกเขาสองคนเท่านั้น ไม่ได้เชิญท่าน นายน้อยหุบเขาซือคง!”
องครักษ์เหล่านั้นกล่าว “นาน้อยหุบเขาซือคง โปรดรอด้านนอก!”
ปัง! ซือคงชัวกำหมัดต่อยกำแพงระบายความโกรธ
“พวกเจ้าทำเกินไปแล้วจริง ๆ น่ารังเกียจยิ่งนัก!”
เมื่อก่อน นายน้อยแห่งหุบเขาหมอเทวดาอย่างเขาอยู่ที่เหยียนโจว ไฉนเลยจะได้รับการปฏิบัติเช่นนี้
แต่ตอนนี้กลับถูกผู้ดูแลของหอขายยาคนหนึ่งเตะจนกระเด็นไปเช่นนี้ได้
ด้านในไม่มีผู้ใดอยู่ และโ
