“การประชุมในเหยียนโจว หุบเขาหมอเทวดาของข้าต้องไปอย่างแน่นอน และมู่เฉียนโม่กับเฟิงเยี่ยซีทั้งสองก็ต้องติดตามข้าไปฝึกประสบการณ์ด้วยเช่นกัน ”
การประชุมครั้งสําคัญเช่นนี้ กลับให้เจ้าเด็กน้อยทั้งสองคนไป หัวหน้าหุบเขาซือคงถึงกับตะลึงงัน
เขาไม่สามารถขัดคําสั่งของผู้เฒ่าได้ เขากล่าวอย่างนอบน้อมว่า “ขอรับ!”
มู่เฉียนซีและจวินโม่ซีที่กําลังฝึกฝนอย่างเงียบ ๆ กลับไม่คาดคิดเลยว่าพวกเขาจะได้ยินข่าวว่าผู้เฒ่าหมอเทวดาต้องการพบพวกเขา
มู่เฉียนซีและจวินโม่ซีไปพบผู้เฒ่าหมอเทวดา เมื่อเขาเห็นพวกเขามาถึง จึงกล่าวอย่างช้า ๆ ว่า “เรียกมาในครั้งนี้ก็เพื่อต้องการให้พวกเจ้าไปเข้าร่วมการประชุมใหญ่ครั้งสำคัญที่ทวีปเหยียนโจวแทนอาจารย์”
“การประชุมใหญ่อะไรหรือ?” จวินโม่ซีถาม
“มิติส่งตัวระยะไกลจากแดนใต้ไปยังดินแดนตะวันออกได้พังทลายลงอย่างสมบูรณ์แล้ว จึงต้องหารือกันว่าจะแก้ไขอย่างไร?” ผู้เฒ่าหมอเทวดากล่าว
“อะไรนะ? มิติส่งตัวระยะไกลที่สําคัญเช่นนี้กลับพังไปแล้ว” สีหน้าของมู่เฉียนซีเปลี่ยนไป
หลังจากจัดการกับหุบเขาหมอเทวดาเสร็จสิ้น นางจำเป็นต้องออกจากแดนใต้ไปแก้ปัญหาของอารอง
ตอนนี้มิติส่งตัวระยะไกลพัง ทําให้ดินแดนทางใต้กลายเป็นเมืองที่รกร้างและการเดินทางไม่สะดวกไปโดยสิ้นเชิง
มันเป็นเรื่องยากมากที่จะออกไปข้างนอกได้
นางไม่มีพลังเหมือนจิ่วเยี่ยที่สามารถฉีกกระชากมิติไปยังอีกที่หนึ่งได้
แม้ว่าสุ่ยจิงอิ๋งจะสามารถช่วยได้ แ
