ต่ก็ไม่รู้ว่ามันจะส่งผลกระทบต่อนางที่ไม่สมบูรณ์หรือไม่
ผู้เฒ่าหมอเทวดากล่าวว่า “มิติส่งตัวระยะไกลจำเป็นต้องซ่อมแซม และขุมกําลังใหญ่ในแดนใต้ก็จะใช้ทุกวิถีทางในการหาวิธี ช่วงนี้อาจารย์ต้องเก็บตัว เรื่องนี้ก็ให้พวกเจ้าจัดการแล้วกัน”
มู่เฉียนซีถามว่า “ให้พวกเรา? ไม่ใช่ว่ายังมีหัวหน้าหุบเขารึ?”
“ในฐานะที่พวกเจ้าเป็นศิษย์คนสนิทของข้า คําพูดของพวกเจ้าเขามิอาจไม่ฟัง ข้ายังจะมอบสมบัติให้แก่พวกเจ้า เพื่อช่วยพวกเจ้าอีกด้วย”
ผู้เฒ่าหมอเทวดายกมือและนำหม้อยาสีดำ ๆ ออกมา
หม้อยานั่นลอยมาตรงหน้ามู่เฉียนซีและจวินโม่ซี “พามันไปด้วย! เช่นนี้ก็จะสามารถทําให้พวกเจ้าปลอดภัย”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยความประหลาดใจ “นี่เป็นมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์ของท่านผู้เฒ่า!”
“ข้ากลั่นยาอยู่ในหุบเขาหมอเทวดา ใช้หม้อยาใบอื่นก็ได้แล้ว แต่พวกเจ้าออกไปข้างนอก เรื่องในครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ พวกเจ้าเป็นศิษย์ที่ข้าชื่นชอบ ไม่ว่าอย่างไรก็อย่าได้พลาดพลั้ง” ผู้เฒ่าหมอเทวดากล่าวอย่างจริงจัง
มู่เฉียนซีกล่าว “ขอบคุณท่านผู้เฒ่า!”
จวินโม่ซีกล่าว “ผู้เฒ่า ท่านช่างดีต่อพวกเราเสียจริง”
ใบหน้าของทั้งสองเต็มไปด้วยความประหลาดใจ แต่ในใจกลับบ่น…
หลอกใช้พวกเขาและต้องการให้พวกเขารู้สึกขอบคุณเขาอีก คงคิดจริง ๆ ว่าพวกเขานั้นไร้เดียงสาเหมือนศิษย์คนสนิทอย่างอวี้เหลียนชิง!
ผู้เฒ่าหมอเทวดากล่าวว่า “ไปเถอะ!”
“ขอรับ!”
มู่เฉียนซีนำหม้อยาสามอสูรกลับไป นางเอ