แต่สุดท้ายเรื่องกลับทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ งานเลี้ยงฉลองที่ดีกลายเป็นสถานที่ต่อสู้
มู่เฉียนซีที่ยืนดูละครอยู่มุมปากของนางยกขึ้นเล็กน้อย ดูเหมือนว่าจวินโม่ซีจะอดทนกับซือคงชัวมาเป็นเวลานานแล้ว
หัวหน้าหุบเขาซือคงจัดงานเลี้ยงเช่นนี้ทั้งยังมีคนรินสุราให้เขา แน่นอนว่าเขาย่อมฉวยโอกาสที่ดีนี้ลงมือสั่งสอนซือคงชัว
แท้จริงแล้วจวินโม่ซีไม่ได้เมาเลย เขากินยาแก้เมาอยู่ก่อนแล้ว จะดื่มมากมายแค่ไหนก็ไม่มีทางเมา
จนถึงตอนนี้ มู่เฉียนซีก็ไม่ได้คิดที่จะระเบิดสงครามขึ้นที่นี่
“สงบหน่อย!” มู่เฉียนซีเดินไปข้างหน้า
จวินโม่ซีที่บ้าคลั่งผู้นั้นกลายเป็นเด็กดีหลังจากที่มู่เฉียนซีเดินเข้าไป ทําให้ทุกคนประหลาดใจอย่างมาก
“ศิษย์น้องมู่และศิษย์น้องเฟิงช่างเป็นคู่ที่สมบูรณ์แบบ! นายน้อยหุบเขาคิดจะเข้าไปสอดแทรก ไม่แปลกใจเลยว่าทําไมศิษย์น้องมู่หลังจากดื่มสุราแล้วถึงได้ทำร้ายคนเช่นนี้”
“พวกเขาทั้งสองเป็นคู่ที่เหมาะสมกัน ตอนนี้พวกเขาก็ล้วนเป็นศิษย์คนสนิทของท่านผู้เฒ่าแล้ว และศิษย์น้องมู่ยังมีโอกาสที่จะกลายเป็นหัวหน้าลูกศิษย์ของผู้เฒ่าอีกด้วย นายน้อยหุบเขาเมื่อเทียบกับเขาแล้ว มันยังห่างชั้นกันมากนัก”
“นายน้อยหุบเขา…”
เดิมทีซือคงชัวก็หดหู่มากแล้ว แต่พอได้ยินบทสนทนาของทุกคนก็แทบอยากจะกระอักเลือดออกมา!
เขากลับสู้เจ้าเด็กป่าเถื่อนนั่นไม่ได้ พวกเขาคิดได้อย่างไรกัน!
ก็แค่เป็นศิษย์คนสนิทของผู้เฒ่ามิใช่หรือ? มีอะไรดี!
ซือคงชัว
