ทุกคนกลับไปพักผ่อนก่อนเถอะ การทดสอบรอบที่สอง รอให้ทุกคนหายดีก่อนค่อยว่ากันอีกที”
“ขอบคุณท่านผู้เฒ่าที่เห็นใจขอรับ!”
“ท่านผู้เฒ่าดีกับพวกเราจริง ๆ!”
“……”
พวกเขารู้สึกซาบซึ้งใจเป็นอย่างมาก มุมปากของจวินโม่ซีกระตุกขึ้นเล็กน้อย “สีหน้าตาเฒ่านี่ไม่ดีเลย เห็นได้ชัดว่าเขารีบไปยับยั้งพิษ ไม่ได้เห็นใจคนอื่นหรอก ตัวเองรับมือไม่ไหวแล้วมากกว่า”
มู่เฉียนซีกล่าว “น่าเสียดายที่วัสดุหลอมยาพิษของข้ามีไม่พอ หลอมยาพิษที่ทำให้ตาเฒ่านั่นตายออกมาไม่ได้ มิเช่นนั้นตาเฒ่านั่นก็คงจะถูกทำลายไปพร้อมกับเขาวงกตแล้ว”
จวินโม่ซีกล่าว “มันต้องมีโอกาสนั้นแน่”
ทำลายเขาวงกตนั้นได้อย่างถึงอกถึงใจมาก แต่สิ่งหนึ่งที่น่าเสียดายก็คือ หาเบาะแสเกี่ยวกับของล้ำค่าที่อยู่ใต้เขาโอสถไม่ได้เลย
รายชื่อสามสิบอันดับแรกในการทดสอบรอบแรกก็ได้ออกมาแล้ว ชื่อปลอมของมู่เฉียนซีกับจวินโม่ซีนั้นก็ได้อยู่ในอันดับแรก
จากนั้นก็พักผ่อน รอการทดสอบในรอบที่สอง
จวินโม่ซีกล่าว “ซือคงชัวผู้นั้นจะฟื้นขึ้นมาไหม?”
“หุบเขาหมอเทวดาก็มียาดีอยู่ไม่น้อย บางทีเขาอาจจะฟื้นขึ้นมาก็ได้ เพราะฉะนั้นต้องฉวยโอกาสจากความวุ่นวายในวันนี้ คืนนี้พวกเราชิงลงมือก่อนก็ดี” แสงเย็นวาบผ่านดวงตาของมู่เฉียนซี
ท่านผู้เฒ่าแห่งหุบเขาหมอเทวดาก็ใช่ว่าโง่ พวกซือคงชัวโดนพิษมากที่สุดในพื้นที่แกนกลางนั้น เพื่อหาสาเหตุ เกรงว่าเขาก็จะลงมือเช่นกัน
ยามดึกสงัด หัวหน้าซือคงรู้สึกอึดอัดมากกับเหตุก
