ารณ์ที่เกิดขึ้น ส่วนมู่เฉียนซีกับจวินโม่ซีตอนนี้แอบเข้ามาในห้องซือคงชัว
จวินโม่ซีมองไปที่ซือคงชัวที่นอนสลบไสลอยู่ และกล่าว “จะเอายังไงดี วางยาพิษให้ตายไปเลยดีหรือไม่ จัดการเลย!”
“ตาเฒ่าประหลาดนั่นมีหม้อสามอสูร หนึ่งในวัตถุเลียนแบบของหม้อเทพนิรันดร์อยู่ ถึงแม้ครั้งนี้จะถูกพวกเราเล่นงาน แต่ความสามารถของเขาก็ไม่ได้อ่อนแอเลย หากวางยาพิษให้ตายไปตอนนี้เกรงว่าเราจะเผยพิรุธออกมาน่ะสิ ซือคงชัวยังตายตอนนี้ไม่ได้”
“แล้วจะทำเช่นไรดี?”
“ทำให้ฟื้นขึ้นมา แล้วสะกดจิต ทำให้เขาลืมเรื่องราวในช่วงเวลานั้นที่ได้เจอกับพวกเรา”
ทันทีที่มู่เฉียนซีขยับนิ้วมือ เข็มยาเข็มหนึ่งก็พุ่งไปปักที่คอของซือคงชัว
อือ!
ซือคงชัวลืมตาขึ้นมาเห็นมู่เฉียนซีก็ตกใจขึ้น “เจ้า……นี่เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”
“เจ้าไปอยู่ในคุกใต้ดินแล้วไม่ใช่เหรอ?”
มู่เฉียนซียกมือขึ้น โรยผงยากำหนึ่งลงมา ดวงตาของซือคงชัวก็เหม่อลอยขึ้น
มู่เฉียนซีกล่าว “ตอนที่เจ้าอยู่ในเขาวงกต เจ้าไม่ได้เจอกับเฟิงเยี่ยซี ไม่ได้เจอมู่เฉียนโม่ ไม่ได้……”
มู่เฉียนซีดึงเข็มยากลับมา ร่างของซือคงชัวทรุดลงไปบนเตียง
มู่เฉียนซีโบกมือพลางกล่าว “เรียบร้อย! ส่วนเรื่องรักษาซือคงชัวก็มอบให้เป็นหน้าที่ของตาเฒ่านั่นก็แล้วกัน แต่หากตาเฒ่านั่นรักษาไม่ได้ ก็ปล่อยให้ซือคงชัวเป็นแบบนี้ต่อไป ก็ยิ่งดี”
สามวันต่อมา ในที่สุดท่านผู้เฒ่าแห่งหุบเขาหมอเทวดาก็จัดการกับพิษนั้นได้แล้ว
เขารู้สึกว่าเรื
