่องนี้แปลกประหลาดเป็นอย่างมาก เขาวงกตนั้นเขาตรวจสอบหลายครั้งหลายคราแล้ว ตามหลักเหตุผล ไม่มีทางที่จะเกิดความผิดพลาดเช่นนี้ได้ ตกลงมันเป็นเพราะเหตุใดกันแน่!
ทันใดนั้นเขาก็นึกขึ้นมาได้ว่าตอนนั้นซือคงชัวได้อยู่ใจกลางหมอกพิษนั้นมากที่สุด จึงตัดสินใจจะถามเรื่องราวจากเขา
แต่ผลสุดท้ายก็ได้รู้ว่าซือคงชัวโดนพิษ ไม่มีใครสามารถช่วยเขาได้ และตอนนี้ยังนอนหลับใหลยังไม่ฟื้นขึ้นมา
ท่านผู้เฒ่าแห่งหุบเขาหมอเทวดากล่าว “พวกเจ้าทุกคนล้วนแต่เป็นพวกไร้ประโยชน์ ไร้ประโยชน์จริง ๆ!”
สุดท้ายท่านผู้เฒ่าแห่งหุบเขาหมอเทวดาก็จำใจต้องลงมือเอง เขาทำทุกอย่างจนสุดความสามารถกว่าจะช่วยแก้พิษให้ซือคงชัวได้ อีกทั้งยังเสียสมุนไพรวิญญาณไปไม่น้อย
สีหน้าของท่านผู้เฒ่าเคร่งขรึมขึ้น หากไม่ใช่เพราะอยากจะถามเรื่องราวบางอย่าง เขาไม่มีทางเสียเวลาเสียสมุนไพรวิญญาณมากมายช่วยคนไร้ประโยชน์ผู้นี้เอาไว้เป็นแน่
พิษได้ถูกแก้แล้ว ท่านผู้เฒ่าแห่งหุบเขาหมอเทวดาก็เริ่มสอบถาม แต่กลับถามสิ่งใดก็ไม่รู้สักอย่าง!
ท่านผู้เฒ่าโกรธเกรี้ยวจนอยากจะตบตีเขาให้ตาย!
ซือคงซัวเห็นสีหน้าของท่านผู้เฒ่าแย่ลงไปเรื่อย ๆ เช่นนี้ ก็กล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า “ท่านผู้เฒ่า ขะ ข้า ข้าไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ ขอรับ”
ท่านผู้เฒ่าจากไปด้วยความโกรธเกรี้ยว ส่วนหัวหน้าหุบเขาซือคงก็รู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมากที่บุตรชายของตนเองได้รับการช่วยเหลือเช่นนี้
“ชัวเอ๋อร์ ตอนนี้ท่านผู้เฒ
