ือคงก็คงจะคิดไม่ถึงว่าของที่ตนเองตั้งใจเลือกเหล่านี้ ไม่เพียงแต่ไม่ได้ใจนาง อีกทั้งยังถูกมู่เฉียนซีส่งต่อให้กับจวินโม่ซีเพื่อเป็นค่าปลอบขวัญอีกด้วย
มอบเครื่องประดับล้ำค่าราคาสูงตั้งมากมาย บางอย่างก็ทำด้วยแกนวิญญาณสัตว์ศักดิ์สิทธิ์และเหล่านี้ก็ถูกอู๋ตี้กัดแทะกินไปแล้ว
หากซือคงชัวรู้เข้า คาดว่าคงจะต้องช้ำใจเป็นแน่
ซือคงชัวก็กลัดกลุ้มใจเป็นอย่างมาก ของก็มอบให้ไปมากแล้ว เขาก็แสดงบอกเป็นนัยแล้วไม่น้อย แต่สาวน้อยผู้นั้นกลับไม่มีท่าทีตอบสนองแต่อย่างใดเลย
เป็นท่อนไม้ ไร้ความรู้สึกจริง ๆ!
จวินโม่ซีมองดูสิ่งของที่เกะกะในมิติของตัวเองก็รู้สึกโกรธขึ้น มิติของชายหนุ่มอย่างเขาแต่กลับเต็มไปด้วยเครื่องประดับและสิ่งของของผู้หญิงมากมายเช่นนี้ หมดอาลัยตายอยากจริง ๆ!
จวินโม่ซีบ่นว่า “เมื่อไหร่เจ้านั่นจะหยุดสักที ช่างไม่ดูพฤติกรรมของตัวเองซะบ้างเลย สาวน้อย เจ้าทำอาหารได้อร่อยถึงเพียงนี้ ต่อให้ตาบอดก็ไม่มีทางชอบเขาหรอก!”
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกขึ้น “นี่เจ้าคิดว่าข้ามีข้อดีเพียงอย่างเดียวเหรอ?”
จวินโม่ซีกล่าว “สำหรับข้าแล้ว ข้าคิดว่าเจ้ามีข้อดีเพียงข้อเดียว”
“เจ้าไสหัวออกไปให้พ้นหน้าข้าเดี๋ยวนี้นะ!” มู่เฉียนซีโกรธเกรี้ยวขึ้น
“เจ้าดีทุกอย่างเลย จริง ๆ นะ เมื่อครู่ข้าก็แค่พูดไปงั้น ๆ เอง เจ้าอย่าคิดจริงจังเลยนะ!” จวินโม่ซีกล่าว
ซือคงชัวพบว่ามู่เฉียนซีนั้นไม่มีความชอบเกี่ยวกับเครื่องประดับเหล่านี้เลยแม้แต
