ี่ยวหงกล่าวอย่างเกียจคร้านว่า “ข้าก็ขี้เกียจลงมือพอดี แต่…”
สายตาของมันมองไปที่ร่างของอู๋ตี้ “เจ้าแมวโง่ เจ้ามันไม่ได้เรื่องเอาซะเลย”
อู๋ตี้กล่าว “เจ้าหมูขี้เกียจ แล้วเจ้าได้เรื่องอะไรบ้างล่ะ?”
“เจ้านั่นแหละที่ไม่ได้เรื่อง!”
“เจ้านั่นแหละไม่ได้เรื่อง!”
ทั้งสองทะเลาะกันขึ้น จนสุดท้ายอู๋ตี้ตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยวว่า “พอได้แล้ว! เดี๋ยวพวกเราจะตามนายท่านไม่ทันนะ”
หากมู่เฉียนซีเข้าไปในหุบเขาหมอเทวดาแล้ว พวกเขาก็จะไม่มีความสามารถทำลายค่ายกลปกป้องหุบเขานั้นของหุบเขาหมอเทวดาเข้าไปได้
หลังจากที่ออกจากป่าฉงอวี่ เดิมทีพวกเขาต้องรอผู้อาวุโสสูงสุดด้านนอก
ทว่า ซือคงชัวนั้นได้รับบาดเจ็บสาหัส พวกเขาจำเป็นต้องแบ่งกองกำลังออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งออกไปตามหาผู้อาวุโสสูงสุด ส่วนอีกกลุ่มหนึ่งเดินทางกลับหุบเขาหมอเทวดา
การออกมาฝึกประสบการณ์ของหุบเขาหมอเทวดาในครั้งนี้เต็มไปด้วยความยากลำบากเป็นอย่างยิ่ง
แม้แต่ท่านผู้เฒ่าแห่งหุบเขาหมอเทวดาได้รู้ข่าวนี้แล้วก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟขึ้น “ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของหุบเขาหมอเทวดา นึกไม่ถึงว่าพวกเขาจะต่อสู้กันเอง ทำให้สูญเสียผู้ดูแลไปมากมายถึงเพียงนี้!”
“เจ้าเก๋อเหลียงไร้ประโยชน์ผู้นั้นตายไปก็ไม่เป็นไร แต่เก๋อซือทำให้ซือคงชัวพิการเช่นนี้น่ะสิ”
“ไร้ประโยชน์! พวกไร้ประโยชน์ ไม่ได้เรื่อง ชอบทำให้เสียการ ไขกระดูกราชาหยกมรกตกับผู้อาวุโสสูงสุดก็ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน บัดซบยิ่ง
