นัก!”
หลังจากที่ท่านผู้เฒ่าแห่งหุบเขาหมอเทวดาระบายความโกรธออกมาแล้ว เขาก็กล่าวถามว่า “สองคนนั่น ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”
“ได้รับบาดเจ็บสาหัส ไม่ตายขอรับ! หลังจากปรับสมดุลแล้วก็สามารถฟื้นฟูร่างกายได้ แต่ซือคงชัว ท่านผู้เฒ่าจะลงมือเองหรือไม่ขอรับ?” ท่านผู้ดูแลใหญ่กล่าวถาม
“เรื่องนี้ก็ขึ้นอยู่กับพ่อของเขา ว่ายังมีประโยชน์หรือไม่ หากไร้ประโยชน์ ก็ไม่จำเป็นต้องช่วย!” ท่านผู้เฒ่าแห่งหุบเขาหมอเทวดากล่าว
มู่เฉียนซีกับจวินโม่ซีรักษาอาการบาดเจ็บอย่างสบายใจ ส่วนหัวหน้าหุบเขาเก๋อตอนนี้ได้ไปอาละวาดที่หัวหน้าซือคงแล้ว
“ซือคงเลี่ยว เอาตัวไอ้สารเลวนั่นออกมาให้ข้า ข้าจะฆ่ามัน!”
“บังอาจมาก กล้าเรียกนายน้อยแห่งหุบเขาหมอเทวดาเช่นนี้ เจ้านับวันชักจะยิ่งบังอาจมากเกินไปแล้ว” หัวหน้าหุบเขาซือคงเดินออกมาพลางกล่าว
บุตรชายของตนเองถูกตัดเส้นปราณที่ข้อเท้าปางตาย เขาก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นเช่นกัน
หัวหน้าเก๋อกล่าว “เหอะเหอะเหอะ! ซือคงเลี่ยว เจ้าคิดว่าคนไร้ประโยชน์ ไร้ความสามารถเช่นเจ้าจะเป็นหัวหน้าหุบเขาหมอเทวดาได้อีกเหรอ บุตรชายของเจ้า ก็ไม่มีทางจะกลับมาเป็นนายน้อยของหุบเขาหมอเทวดาได้แล้ว”
ตูม! ทันทีที่ซือคงเลี่ยวลงมือ ร่างของหัวหน้าเก๋อก็กระเด็นลอยไปทันที
หัวหน้าเก๋อกล่าวอย่างตกตะลึงพรึงเพริดขึ้น “นี่เจ้า…เจ้าไม่ได้เป็นอะไร พลังของเข้าฟื้นกลับมาแล้ว เจ้า…”
เพราะพลังของหัวหน้าหุบเขาซือคงฟื้นคืนมาแล้ว และการตอบโต้นี้
