ตอนนี้ความแข็งแกร่งของซือคงชเวนั้นเสื่อมทรุดจนเป็นม้าตีนปลายแล้ว แม้ว่าเขาจะฝืนเพิ่มความแข็งแกร่งแต่ก็ไม่สามารถทําอะไรอีกฝ่ายได้มากนัก
บวกกับยาที่ใช้เพิ่มความแข็งแกร่งนั้นมีอายุการใช้ เมื่อประสิทธิภาพของยาหมดลง ซือคงชเวก็กลับคืนสู่สภาพเดิม
ตอนนี้ เก๋อซือได้มีโอกาสแล้ว!
ปัง! ซือคงชเวล้มลงกับพื้น เวลานี้เขาไม่มีแรงจะตอบโต้ได้อีก
เก๋อซือกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ซือคงชเว ตอนที่เจ้าสังหารน้องชายข้า เคยคิดบ้างไหมว่าจะมีวันนี้?”
กระบี่ของเขาเคลื่อนไหวและตัดเส้นเอ็นมือของเขาออกทันที
“อ๊าก!” ซือคงชเวกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดทรมาน
“ข้าจะฆ่าเจ้า!”
เก๋อซือยิ้มและกล่าวว่า “แค่นี้เองก็ทนไม่ไหวเสียแล้ว ข้าจะตัดเส้นเอ็นมือและเท้าของเจ้า จากนั้นก็จะทำลายเจ้าเป็นชิ้นๆ เพื่อแก้แค้นให้น้องชายข้า”
“เจ้า… มีอะไรจะพูด!” ความโหดเหี้ยมของเก๋อซือทําให้ซือคงชเวกลัวจนตัวสั่น
“ข้า… ข้าผลักเก๋อเหลียงออกไป เพียงเพราะใจร้อนเกินไป ข้า… ข้าไม่ได้ตั้งใจจริงๆ… ข้า… เจ้าปล่อยข้าไปเถอะ! ข้าจะให้ท่านพ่อของข้ายกตำแหน่งนายน้อยหุบเขาให้เจ้า ข้า… ข้าจะให้ทุกอย่างกับเจ้า!” ซือคงชเวกล่าวด้วยเสียงสั่นเครือ
“ต่อให้ร้องขอชีวิต ข้าก็จะไม่ปล่อยเจ้าไปแน่” กระบี่ของเขากรีดผ่านลงไปอีกครั้ง ขาทั้งสองข้างของซือคงชเวปรากฎรอยเลือด
“อ๊า!”
เอ็นฝ่าเท้าของเขาได้ถูกเก๋อซือตัดขาดแล้ว
“ต่อไป ข้าควรจะลงมือตรงไหนดี?” เก๋อซือกล่าวด้วยน้ำเสี
