ยงที่มืดมน
ขณะที่เขากําลังจะฟาดฟันกระบี่ลงไปเป็นครั้งที่สาม ทันใดนั้นก็มีเสียงตะโกนดังแว่วมาว่า “หยุดเดี๋ยวนี้!”
ผู้อาวุโสสูงสุดและพวกได้มาถึงแล้ว ปัง! กระบี่ยาวของเก๋อซือถูกโจมตีจนกระเด็นออกไป
“เก๋อซือ เจ้านี่ช่างทําให้ข้าผิดหวังจริงๆ”
พรวด!
เก๋อซือกระอักเลือดออกมาคําหนึ่ง ความแข็งแกร่งระดับมหาจักรพรรดิทําให้เขาไม่อาจทนได้
“คนอื่นๆ ฆ่าพวกมันให้หมด!” ผู้อาวุโสสูงสุดออกคำสั่ง
เมื่อเหล่าผู้อาวุโสลงมือ ผู้ดูแลเหล่านั้นก็ไม่มีช่องว่างให้ตอบโต้ได้เลยแม้แต่น้อย
“มัดมันไว้ แล้วรีบช่วยนายน้อยหุบเขาเร็วเข้า!”
เก๋อซือถูกมัดเอาไว้ ส่วนพวกเขาก็ได้หยิบสมุนไพรวิญญาณดีๆออกมามากมายเพื่อช่วยซือคงชเว
แต่มู่เฉียนซีและจวินโม่ซีที่ได้บาดเจ็บสาหัส กลับไม่มีใครสนใจ
หลังจากที่ซือคงชเวฟื้นตัวได้เล็กน้อยและได้สติกลับมา เขาก็พึ่งจะนึกถึงมู่เฉียนซี
“ผู้อาวุโสสูงสุด อาการของศิษย์น้องสาวและศิษย์น้องชายเป็นอย่างไรกันบ้าง?”
“อาการบาดเจ็บภายในสาหัสมาก ต้องพักฟื้นให้ดี!” กล่าวจบก็ให้มู่เฉียนซีและจวินโม่ซีกินยา จากนั้นทุกคนก็ไปดูแลซือคงชเว
เนื่องจากซือคงชเวได้รับบาดเจ็บสาหัสจนไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ คืนนี้จึงทำได้เพียงตั้งแคมป์ในป่าฉงอวี่เท่านั้น
ตกกลางคืน มู่เฉียนซีตื่นขึ้นมาและจวินโม่ซีก็ลืมตาขึ้นเช่นกัน
“สาวน้อย เจ้ายอมสละชีวิตไปตามหากองกำลังมาช่วยเหลือ แต่สุดท้ายก็ไม่มีใครสนใจเจ้า ช่างน่าสงสารจริงๆ”
มู่เฉียนซีกล่
