าว “จวินจอมตะกละ เจ้าเองก็ยอมออกไปต่อสู้ด้วยกันกับซือคงชเว แต่ก็ไม่มีใครสนใจเจ้าเช่นกัน ช่างน่าสงสารจริงๆ!”
“พวกเราช่างน่าสงสารนัก!” จวินโม่ซีถอนหายใจ
มู่เฉียนซีจับจวินโม่ซีไว้แล้วกล่าวว่า “เจ้าไม่ได้รับบาดเจ็บจริงๆใช่ไหม!”
จวินโม่ซีกล่าว ความแข็งแกร่งของข้าไม่ได้อ่อนแออยู่แล้ว บวกกับสมบัติที่เจ้ามอบให้ข้า สู้กับพวกขยะกลุ่มนั้น จะเป็นไรได้อย่างไรเล่า!”
“ก็จริง! ข้าเองก็ยิ่งไม่ต้องกังวลเลย ข้ามีอู๋ตี้และเสี่ยวหงอยู่”
จวินโม่ซีถอนหายใจ “ช่างเป็นละครฉากใหญ่เสียจริงๆ! ซือคงชเวฆ่าเก๋อเหลียง และเก๋อซือก็ได้แก้แค้นจนทำให้ซือคงชเวพิการ หุบเขาหมอเทวดาในตอนนี้ คงเหมือนดั่งน้ำกับไฟอย่างแน่นอน”
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าวางแผนมามากพอแล้ว เพียงแต่ไขกระดูกราชาหยกเขียว ข้าต้องคิดหาวิธีที่จะได้มันมา สิ่งที่ข้าต้องการ ต่อให้ตาแก่นั่นจะเป็นมหาจักรพรรดิวิญญาณระดับสี่ ข้าก็จะไม่ถอยให้”
จวินโม่ซีกล่าว “ถ้าสัตว์อสูรเขียวยังไม่ตายละก็ เจ้าก็จะยังมีโอกาสอยู่”
กลางดึก ในที่สุดซือคงชเวก็ฟื้นตัวขึ้นมาได้บ้างแล้ว
เขาตะโกนว่า “ข้าจะฆ่าเขา ข้าจะฆ่าเขา! ผู้อาวุโสสูงสุด ฆ่าจะฆ่าไอ้เวรนั่นซะ!”
สองขาสองมือของซือคงชเวพิการ ทำได้เพียงนอนร้องครวญครางอยู่บนเตียง
“นายน้อยหุบเขา อย่างไรเสียเก๋อซือก็เป็นลูกชายของรองหัวหน้าหุบเขา พวกเราไม่สามารถจัดการเรื่องนี้เป็นการส่วนตัวได้ อย่างไรเสียปฏิบัติการครั้งนี้ รองหัวหน้าหุบเขาก็ได
