ากอีกด้วย จึงไล่ตามอย่างไม่ลดละ
“ไขกระดูกราชาหยกเขียว อยู่ในมือของใคร!” ผู้อาวุโสสูงสุดถามขึ้น
“อยู่ในมือข้า” มู่เฉียนซีกล่าว
“เอามาให้ข้า ไว้ที่ข้ามันจะปลอดภัยกว่า” ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าว
ซือคงชเวกล่าว “ผู้อาวุโสสูงสุดพูดถูก ส่งให้เขาปกป้องมันจะดีกว่า ไม่อย่างนั้นถ้าเก๋อซือโกรธจนบ้าลงมือกับศิษย์น้องผู้หญิงอย่างเจ้าล่ะก็ คงลำบากแล้ว วางใจเถอะ เมื่อกลับมาถึงหุบเขาหมอเทวดา แน่นอนว่าจะต้องยกความดีความชอบให้กับศิษย์น้องอย่างแน่นอน”
“เช่นนั้นก็มอบให้ผู้อาวุโสสูงสุดไว้แล้วกัน” มู่เฉียนซีมอบไขกระดูกราชาหยกเขียวให้กับผู้อาวุโสสูงสุด
ตอนนี้เก๋อซือเป็นเหมือนเสือดาวที่กำลังหลับใหลก็มิปาน เมื่อได้ลงมือก็จะฉีกคนเป็นชิ้นๆ มันทำให้ทุกคนหวาดกลัวอย่างมาก
ตูม! ในเวลานี้ สัตว์วิญญาณในป่าฉงอวี่ก็ก่อจลาจลขึ้น
“บ้าเอ๊ย! สัตว์วิญญาณได้ก่อจลาจลในเวลานี้ พวกเราแยกย้ายกันไป!”
“รีบไปเร็วเข้า!”
“……”
การจลาจลของสัตว์วิญญาณ ได้พาคนกระจัดกระจายออกไป
สัตว์อสูรเขียวตามกลิ่นอายของไขกระดูกราชาหยกเขียวไล่ตามพวกผู้อาวุโสสูงอย่างไม่ลดละ
โชคดีที่รอดพ้นจากการจลาจลของสัตว์วิญญาณได้ ซีคงชเวจึงเอ่ยขึ้นว่า “ข้า… ร่างกายข้าทนไม่ไหวแล้ว พักก่อนสักครู่ ไม่น่าจะอันตรายอะไรแล้ว”
มู่เฉียนซีกล่าว “ได้! นายน้อยหุบเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสและยังไม่หายดี ควรพักผ่อนให้เพียงพอ หยุดพักก่อนสักครู่หนึ่งแล้วค่อยออกจากป่าฉงอวี่ และรอที่จะรวมตัวกั