หมาะกับการเป็นนักปรุงยาเจ้าตะกละมากกว่า การเจรจาต่อรองนั้นไม่เหมาะกับเจ้า!”
ใช้อาหารสามวันจ้างยอดฝีมือขั้นมหาจักรพรรดิผู้หนึ่ง มู่เฉียนซีคิดว่าไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวพวกคนข้างล่างกลุ่มนั้น
จะรุมอย่างนั้นเหรอ กลัวซะที่ไหนเล่า!
ในขณะที่ร่างร่างหนึ่งได้ปรากฏตัวขึ้นที่ภูเขาด้านล่าง เหล่าสุนัขรับใช้เก๋อเหลียงกลุ่มนั้นก็ตื่นเต้นขึ้นมา “พี่ใหญ่ พี่ใหญ่! สาวน้อยผู้นั้นลงมาแล้วขอรับ”
เก๋อเหลียงกล่าว “แล้วพวกเจ้ายังนิ่งกันอยู่ทำไมเล่า ตามมันไป!”
“พวกเจ้ากล้าลงมือก็ลองดู!” จวินโม่ขวางด้านหน้ามู่เฉียนซีเพื่อปกป้องคูปองอาหารสามวันนี้ของเขาเอาไว้
เก๋อเหลียงกล่าวว่า “นึกไม่ถึงว่าหญิงสาวหน้าตาอัปลักษณ์เช่นเจ้าจะมีบุรุษโผล่มาช่วย แต่หน้าตาอัปลักษณ์เช่นพวกเจ้าก็เหมาะกันดีนะ จัดการมันพร้อมกัน!”
จวินโม่ซีกล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยว “หน้าตาอัปลักษณ์อย่างนั้นเหรอ หน้าตาเจ้าอย่างกับพวกสัตว์ปีกยังมีหน้ามาว่าคนอื่นอีก”
จวินโม่ซีผู้นี้ สำหรับเรื่องรูปร่างหน้าตาแล้วเขามีความมั่นใจในตัวเองมาก ครั้งแรกที่มีคนว่าเขาหน้าตาอัปลักษณ์เช่นนี้เขาก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟขึ้น
“เจ้าว่าไงนะ หน้าตาข้าดีดั่งหยกเช่นนี้ เจ้ากล้าว่าข้าหน้าเหมือนสัตว์ปีกอย่างนั้นเหรอ รนหาที่ตาย!”
“จับเจ้านี้สับร่างมันให้ละเอียดแล้วเอาไปโยนให้สัตว์ปีกกินเดี๋ยวนี้!”
เก๋อเหลียงถูกประจบสอพลอมาตั้งแต่เด็ก และเขาก็หลงตัวเองเป็นอย่างมาก เมื่อถูกด่าเช่นนี้แน่นอ
