จวินโม่ซียิ้มแล้วกล่าว “งั้นข่าวดีเช่นนี้ พวกเราควรจะฉลองกันให้ดีเสียหน่อยหรือไม่!”
มู่เฉียนซีมองไปที่จวินโม่ซีด้วยดวงตาทั้งคู่ที่ส่องประกาย มู่เฉียนซีแสยะมุมปากกล่าว “เจ้าตะกละนี่!”
ภายใต้การชักเหตุผลทั้งร้อยแปดของจวินโม่ซี มู่เฉียนซีมิได้ปฏิเสธ และให้เขาได้กินจนพอใจเป็นอย่างมาก
อย่างไรเสียหลังจากที่เข้ามาในหุบเขา พวกเขาก็ได้สัมผัสกับใจกลางของหุบเขาหมอเทวดาแล้วและในขณะเดียวกันก็ต้องเผชิญกับอันตรายที่ใหญ่หลวงมากกว่าเดิม การที่จะมีเวลากินอาหารสักมื้ออย่างสบายๆก็น้อยลงไปกว่าเดิมนัก
การคัดเลือกของหุบเขาส่วนในของหุบเขาหมอเทวดาจะจัดขึ้นที่ตึกโอสถ
ตึกโอสถนั้นเคยเป็นบรรพบุรุษแห่งหนึ่งของหุบเขาหมอเทวดา มันถูกสร้างโดยเลียนแบบมาจากหอโอสถ
แต่ทว่ามันมิใช่มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์ อีกทั้งมันยังไม่มีเครื่องกลไกวิญญาณที่ด้านใน เมื่อเทียบกับหอโอสแล้วช่างห่างไกลกันนัก
เจ้าหุบเขาส่วนนอกกล่าวประกาศขึ้น “ทุกคนเข้าไปในตึกโอสถ ในตึกโอสถมีทั้งหมดสามชั้น ไม่ว่าจะไปถึงขั้นใดก็ตาม ขอแค่ทำการสอบให้สำเร็จก็จะมีคุณสมบัติที่สามารถเข้าไปหุบเขาส่วนในได้”
ศิษย์ของหุบเขาส่วนนอกทั้งหมดล้วนเข้าไปในตึกโอสถ
หลังจากเข้าไปด้านในแล้วมู่ฉียนซีพบว่าแท้จริงแล้วตึกแห่งนี้ทดสอบพลังสมาธิของผู้เข้าสอบ
แต่ละชั้นมีแรงกดดันของพลังสมาธิไม่เหมือนกัน มีแต่เพียงต้องรับพลังกดดันนี้ให้ไหวถึงจะสามารถก้าวไปข้างหน้าได้
เมื่อเทียบกับหอโอสถแล้วมั
