ยาของมู่เฉียนซีเสร็จก็ตะลึงงัน จินเลี่ยฮั่วเริ่มมีลางสังหรณ์ไม่ดี “ปรมาจารย์…”
หัวหน้านักปรุงยาเป็นคนที่ยุติธรรมคนหนึ่งในตระกูลจิน แม้ว่าเขาจะชอบชนรุ่นหลังอย่างจินเลี่ยฮั่ว แต่เขาก็จะไม่เข้าข้างนาง
เขาเอ่ยปากกล่าวว่า “พวกเจ้าทั้งสองคนปรุงยาเฟิงหลิงออกมาได้สำเร็จ แต่สาวน้อยผู้นี้ปรุงยาออกมามีคุณภาพสูงกว่าเจ้า เจ้าไม่เชื่อก็ลองดูเอาเองได้”
“อะไรกัน? สาวน้อยผู้นั้นชนะแล้ว!”
“จินเลี่ยฮั่วพ่ายแพ้แล้ว!”
“……”
ผลการตัดสินของหัวหน้านักปรุงยาทําให้ทุกคนรู้สึกเหลือเชื่อ
ผู้นำตระกูลจินกล่าวว่า “ทุกคน การเดิมพันย่อมต้องรู้แพ้รู้ชนะ! สองรายชื่อสำหรับการคัดเลือกศิษย์ของหุบเขาหมอเทวดาก็ต้องให้พวกเขาสองคนไป คิดว่าทุกคนคงจะไม่คัดค้าน!”
ผู้นำตระกูลมีผู้ที่แข็งแกร่งเพิ่มขึ้นมาถึงสองคน ด้วยความแข็งแกร่งที่พวกเขาแสดงออกมา พวกเขาย่อมสามารถคว้าสองรายชื่อนี้ไปได้อย่างไม่เป็นปัญหา
ฝ่ายของผู้นำตระกูลนั้นไม่มีปัญหา แต่คนอื่นๆกลับไม่ต้องการให้ผู้นำตระกูลจินรักษาตำแหน่งผู้นำตระกูลไว้
“ท่านผู้นำตระกูล ทั้งสองคนนี้ไร้ที่มาที่ไป ไม่น่าเชื่อถือ!”
“ถ้าหากพวกเขาล่วงเกินหุบเขาเทวดาเข้า เช่นนั้นก็คงจะลำบากแล้ว”
“ใช่แล้ว…”
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคนป่าเถื่อนไร้เหตุผลเช่นนี้ จินซ่านซ่านก็คงต้องออกหน้าแล้ว
เขาพุ่งออกไปและกล่าวว่า “อะไรคือคนไร้ที่มา! นี่คือพี่ชายของข้าและนี่ก็คือพี่สาวของข้า!”
มุมปากของจวินโม่ซีกระตุกเล็กน้อย
