ขาก็ไม่ชอบใจวิญญาณพิฆาตมาโดยตลอด ยิ่งหวงจิ่วเยี่ยยิ่งไม่ชอบใจ
จัดการศัตรูสองคนในเวลาเดียวกัน ช่างเป็นอะไรที่สมบูรณ์แบบมาก
“อาถิง เจ้าไปตายซะ!”
ถ้าอาถิงไม่ได้คุยกับเขาอยู่ในมิติพันธสัญญา แต่ยืนพูดอยู่ตรงหน้าเขา มู่เฉียนซีคงจะต้องเตะเขาอย่างแน่นอน
“ข้าจะไม่ปฏิเสธว่าข้ามีความทะเยอทะยานที่จะทำให้กระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์สมบูรณ์แบบเพื่อที่ข้าจะได้มีพลังวิญญาณธาตุไฟ แต่ข้าจะไม่เอาคนสำคัญของข้าไปเสี่ยงชีวิตอย่างแน่นอน” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเคร่งขรึม
“ข้ารู้ว่าเจ้านั้นชอบผู้ที่สง่างาม เจ้าเป็นนางผู้หญิงบ้าที่ไม่รู้จักโต หวงจิ่วเยี่ยนั่นมีอะไรดีนักหนา”เมื่อถูกมู่เฉียนซีต่อว่า อาถิงก็เถียงอย่างดุดัน
“มีเพียงความแข็งแกร่งที่แข็งแกร่งที่สุดเท่านั้นถึงเป็นที่พึ่งพาของเจ้าได้ดีที่สุด แม้ว่าหวงจิ่วเยี่ยจะแข็งแกร่ง แต่ตัวเขาเองยังเอาตัวไม่รอดเลยจะสร้างปัญหาให้กับเจ้าเสียเปล่าๆ”
มู่เฉียนซีมองไปที่หลิง ที่ตอนนี้ถูกควบคุมโดยตำหนักเป่ยหาน ซึ่งเป็นขุมกําลังสำนักนิกายระดับสาม!
นางรู้ดีว่าพลังของนางสำคัญเพียงใด?
หากไม่มีพลังที่แข็งแกร่งกว่าตำหนักเป่ยหานนางก็จะไม่สามารถทำให้อารองเป็นอิสระได้ มู่เฉียนซีกล่าว “อาถิง เจ้ากล่าวถูกแล้ว ผู้แข็งแกร่งและเป็นที่เคารพนับถือในโลกนี้ พลังความแข็งแกร่งย่อมเป็นสิ่งที่ต้องมี แม้ว่าวิญญาณพิฆาตจะจัดการได้ยากลำบากแค่ไหน ก็จะต้องลองดู! เดินทางไปหนึ่งในสามของเส้นทางแล้ว แม้
