ซีที่ถูกต่อว่าเช่นนี้ ก็ทำให้สีหน้าของนางเขียวคล้ำขึ้นมาเช่นกัน!
“อาถิง นี่เจ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วใช่หรือไม่!”
ในขณะที่มู่เฉียนซีกำลังจะพรวดออกไปนั้น นางก็ถูกจิ่วเยี่ยกอดเอาไว้
“เจ้าหมอนี่ มอบให้เป็นหน้าที่ข้าจัดการก็พอแล้ว! ซีไม่ต้องเปลืองแรงหรอก”
“เหอะ! เจ้าคิดว่าข้าจะกลัวเจ้าอย่างนั้นเหรอ ?” ภายในดวงตาสีเขียวอ่อนนั้นลุกเป็นไฟขึ้น
ตูม!
พวกเขาก็ต่อสู้กันอย่างไร้เหตุผลอีกครั้ง ตอนนี้คมกระบี่มังกรเพลิงและตัวกระบี่ได้ลอยมาปรากฏตรงหน้ามู่เฉียนซีแล้ว
มู่เฉียนซีชี้ไปที่ตัวกระบี่และกล่าวว่า “กลิ่นอายสังหารกับการเข่นฆ่าอย่างโหดร้ายทารุณของเจ้านั้นรุนแรงยิ่งนัก หญิงสาวที่พลังอ่อนแอเช่นข้า ประสบการณ์น้อย จิตใจของไม่แข็งแกร่งพอ สนองความต้องการของผู้ยิ่งใหญ่เช่นเจ้าไม่ได้จริง ๆ เจ้าอยากจะไปไหนก็ไปเถอะ!”
“ลาก่อน!”
คมกระบี่ลอยละล่องมาตรงหน้ามู่เฉียนซี มู่เฉียนซีขมวดคิ้วพลางกล่าว “อะไรนะ เจ้าอยากจะขอร้องแทนเจ้านี่เหรอ เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้านี่ทำให้ข้าได้เห็นกับภาพเหตุการณ์นั้น สามวันข้าก็นข้าวไม่ลง พอเห็นอะไรสีแดง ๆ ข้าก็อยากจะอ้วก”
“เจ้าเลือกเองก็แล้วกันว่าจะไปกับข้าหรือจะไสหัวไปกับเจ้าหมอนี่!”
เดิมทีคิดว่าหากเจอตัวกระบี่ กระบี่มังกรเพลิงก็จะไม่ต้องหักอีกต่อไป และมันก็จะเชื่อมเข้าด้วยกัน
ทว่า หลังจากที่ได้พบเห็นได้รู้จักกับตัวกระบี่ กลิ่นคาวเลือดนั้นไม่ใช่สิ่งที่นางจะรับมันไหวในตอนนี้
ไม่ว่าม
