มุมปากของมู่เฉียนซียกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน “ถึงต่อให้เจ้าทำลายโฉมหน้าของข้าไป หลิงก็จะไม่รังเกียจข้า ส่วนเฟิงอวิ๋นซิวนั้น ข้ามิได้สนิทกับเขา”
หลิงตะโกนกล่าวขึ้น “อวี้จี เจ้าหยุดเดี๋ยวนี้! หากเจ้ากล้าทำให้นางเจ็บแม้เพียงเล็กน้อยละก็ ข้าจะให้เจ้าทรมานอย่างอยู่มิสู้ตาย!”
ในตอนนี้ หลิงที่มีสีหน้าเยือกเย็นอำมหิตนั้น ได้ระเบิดความโกรธเกรี้ยวออกมาแล้ว
ผู้แข็งแกร่งระดับที่เจ็ดผู้นั้นกล่าว “หลิง ตอนนี้เจ้ายังจะเอาตัวเองไม่รอดเลย ยังจะมีใจไปเป็นห่วงผู้อื่นอีก”
เฟิงอวิ๋นซิวตะลึงงัน เขาได้ยินเข้าแล้ว ที่แท้ในใจของนางนั้น พวกเขามิได้สนิทกันเลยแม้แต่น้อย!”
อวี้จีกล่าว “อยากช่วยนางหรือ? น้องชายซิว ส่งกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์มา แล้วข้าจะปล่อยตัวนาง”
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าว “นอกจากกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์แล้ว เงื่อนไขอย่างอื่นให้เจ้าว่ามาได้ตามใจเจ้า!”
“ดูเหมือนว่าข้อต่อรองของเจ้ามันจะไม่มีประโยชน์เลยแม้แต่น้อย อย่างไรเสียทำลายโฉมหน้านางเสียก็สิ้นเรื่องแล้ว”
ฉึก! บนใบหน้าของมู่เฉียนซีได้มีหยดเลือดไหลออกมา
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าว “กระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ข้าไม่สามารถให้เจ้าได้ แต่ทว่าชีวิตของข้า ถ้าหากเจ้าอยากจะเอาไปก็เอาไปเสีย!”
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “เฟิงอวิ๋นซิว เจ้าบ้าไปแล้ว!”
“ข้าสัญญาว่าจะพาเจ้าออกไปอย่างปลอดภัย เรื่องที่ข้าให้สัญญาเจ้าเอาไว้จะต้องทำให้ได้ และข้าก็ไม่อยากให้เกิดเรื่องขึ้นกับเจ้าด้วย