มหาให้พบมาโดยตลอด แต่เขาไม่สามารถเอากระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ให้ใครได้
ประกายอันตรายปรากฏขึ้นในดวงตาของหลิง เขาเตรียมที่จะแย่งกระบี่กลับมา
มู่เฉียนซีดึงหลิงไว้และกระซิบข้างหูเขาว่า “ท่านอารอง นี่ไม่ใช่กระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ เพื่อความปลอดภัยของท่าน กําจัดคนอื่นๆเสียก่อนดีกว่า”
เฟิงอวิ๋นซิวตกตะลึง นางอยู่ใกล้หลิงมากขนาดนี้ และ…
ซวนอีกล่าว “ข้ารู้อยู่แล้วว่าสาวน้อยผู้นี้แปลกๆ นางเป็นคนของหลิง”
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าวว่า “ถ้านางเป็นคนของหลิง ตอนนี้กระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์คงจะไม่ได้อยู่ในมือของข้าแล้ว”
อวี้จีกล่าวด้วยความประหลาดใจ “หลิง ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะมีสัมพันธ์กับสาวน้อยผู้นี้จริงๆ แม้แต่กระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ก็ยอมสละได้เพื่อนาง ข้านั้นนับถือเจ้าเสียจริงๆ! ขอแค่คนสวยไม่ต้องการแม่น้ำภูเขา ผู้พิทักษ์หลิงที่เย็นชาและไร้ความปรานีเพื่อสตรีผู้หนึ่งถึงกับสามารถทรยศตำหนักเป่ยหานของเราได้ ช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ”
“รนหาที่ตายนัก!” หลิงโบกมือและกระบี่ยักษ์ก็พุ่งเข้าหาอวี้จีพร้อมกับลมสังหารที่กระโชกแรง
อวี้จีกล่าว “ถ้าอยากฆ่าปิดปาก ก็ต้องดูว่าเจ้าจะมีความสามารถนี้หรือไม่ หลิง!”
ชายชราผู้หนึ่งโผล่ออกมาจากด้านหลังของอวี้จีอย่างกะทันหัน เขามีพลังระดับมหาจักรพรรดิแห่งภูตขั้นที่เจ็ด”
“หลิง ผู้อาวุโสสูงสุดได้ส่งเสริมเจ้ามาโดยตลอด แต่เจ้ากลับทรยศเพียงเพื่อสตรีผู้หนึ่ง ชั่งดีจริงๆ! วันนี้ข้าจะชำร
